หากเขาต้องการ เขาสามารถฆ่าภัยพิบัติโรคที่ถูกเจียหลานทำร้ายจนเกือบตายได้ทุกเมื่อแต่เขาไม่สามารถทำเช่นนั้นได้เขาจำเป็นต้องให้ภัยพิบัติโรคสร้างยาที่สามารถช่วยชีวิตลูกชายของเขาได้ก่อน จึงจะสามารถฆ่าเขาได้……เหตุผลจำเป็นต้องเอาชนะความโกรธแม้ว่าเจียหลานจะไม่เข้าใจว่าคนสองคนนี้กำลังพูดอะไรกัน แต่นั่นไม่ได้ขัดขวางการต่อสู้ของเธอ เธอใช้มือข้างเดียวบีบคอของภัยพิบัติโรคกดลงกับพื้น มือขวาขาวซีดกำหมัด แล้วทุบภัยพิบัติโรคที่อยู่ใต้ร่างอย่างบ้าคลั่ง!เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!เมื่อหมัดของเจียหลานซัดลงไป พื้นดินใต้เท้าของภัยพิบัติโรคแตกออกเป็นรอยแตกร้าวน่าเกลียด โครงกระดูกโลหะในร่างกายของเขาถูกทุบจนค่อยๆ ผิดรูป ในที่สุดก็มีสภาพเหมือนของเล่นที่พังแล้ว ถูกทุบลงไปในพื้นดินลึก แทบจะสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวไปแล้วเปรี้ยง!เมื่อหมัดสุดท้ายของเจียหลานซัดลงไป สมองของภัยพิบัติโรคก็มีเสียงดังอื้ออึง ตาเหลือกถลน และหมดสติไปทันทีเมื่อเห็นเช่นนั้น เจียหลานจึงค่อยๆ เก็บหมัดทั้งสองข้าง ลุกขึ้นจากหลุมลึกที่เต็มไปด้วยฝุ่น ปัดมือทั้งสองข้างด้วยสีหน้าที่บ่งบอกว่าภารกิจสำเร็จแล้ว“ขอบคุณสำหรับความเหนื่อยของเธอนะ” ลุงเคียวซูเกะพูดด้วยสีหน้าซีดเซียว พยายามฝืนยิ้มให้กับเจียหลานประโยคนี้เจียหลานเข้าใจได้ ตอนที่อยู่ในญี่ปุ่นที่มีหมอกลงอู๋เซียงหนานได้สอนภาษาญี่ปุ่นพื้นฐานให้เธอบ้าง เธอจึงยิ้มตอบทันทีว่า“ไม่เป็นไรค่ะ”ลุง
