กายถูกฟันหายไปเกือบหนึ่งในสาม กระดูกโลหะสีดำค้ำยันร่างกายของเขาไว้ ส่งเสียงครางแหลมอยู่ในเนื้อและเลือดการโจมตีเต็มกำลังของหลินชีเยี่ยด้วยดาบห้าเล่มของเขา ได้ฟันทั้งดินแดนศักดิ์สิทธิ์และครึ่งร่างของภัยพิบัติคุกให้ขาดเป็นเสี่ยงๆ ในคราวเดียววงแหวนแสงในดวงตาซ้ายของภัยพิบัติคุกสว่างวูบวาบ เขาจ้องมองร่างที่ถือดาบห้าเล่มเดินออกมาจากความมืดสีหน้าเต็มไปด้วยความแค้นเคืองดาบเดียวของหลินชีเยี่ยได้โค่นอำนาจเทพลงอย่างราบคาบต่อหน้าต่อตาผู้คนมากมาย!ดินแดนศักดิ์สิทธิ์พังทลายลงแล้ว ทั้งภัยสงครามและภัยแมลงต่างก็แตกพ่ายไป ในบรรดาผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์เหลือเพียงเขากับภัยพิบัติโรคที่ยังคงต่อสู้อย่างยากลำบากแต่ดูเหมือนว่าในไม่ช้าก็จะเหลือเพียงเขาคนเดียว……ภาพนี้แพร่กระจายไปทุกซอกทุกมุมของแวดวงผู้เลื่อมใสนับจากนี้ไป ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์จะไม่มีวันได้อยู่เหนือสรรพชีวิตอีกต่อไปศึกครั้งนี้ ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์พ่ายแพ้อย่างราบคาบ“ดูเหมือนว่า ผลแพ้ชนะได้ชี้ชัดแล้ว”หลินชีเยี่ยสวมเสื้อคลุมสีดำ เดินผ่านกองเพลิงที่ลุกโชน มาหยุดยืนตรงหน้าภัยพิบัติคุก ดวงตาสีทองที่ลุกโชนจ้องมองลงมา เอ่ยเสียงเรียบ “ยุคสมัยอันเจิดจรัสที่พวกแกผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์สร้างขึ้น……จบสิ้นลงแล้ว นับจากนี้ไป แวดวงผู้เลื่อมใสแห่งนี้จะจมดิ่งลงสู่รัตติกาลอันยาวนานที่ ‘ม่านราตรี’ นำมา จนกระทั่งถึงวาระสุดท้ายแห่งความดับสูญ”เพื่อไถ่บาปให้กับวิญญาณอันน่า
