ตูม!จิตสังหารรอบตัวของเฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งปะทุขึ้นมา ทำให้อากาศรอบข้างพลันสั่นสะเทือน เขาพุ่งตรงไปยังภัยสงครามที่สวมชุดคลุมขาวด้วยความเร็วเหนือเสียงในเวลาเดียวกัน ไป๋หลี่พั่งพั่งเอื้อมมือคว้าแหวนหยกสีเขียวที่ลอยอยู่ข้างๆ เกราะหยกปกคลุมร่างกายเขาราวกับคลื่นน้ำ ผ้าคลุมผืนใหญ่พลิ้วไหวอยู่ด้านหลัง สร้อยคอ กำไล เขาแกะ……วัตถุต้องห้ามถูกสวมใส่บนร่างกายทีละชิ้น ทั่วร่างเปล่งประกายแสงอัญมณีร่างของเขาถูกห่อหุ้มด้วยแสงของวัตถุต้องห้าม ไล่ตามหลังเฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งไปอย่างรวดเร็วเงาร่างทั้งสามปะทะกัน!คมดาบพลังอำมหิต แสงของวัตถุต้องห้าม และคมดาบไร้รูปร่างของภัยสงคราม ต่างตัดเฉือนพื้นดินรอบข้างอย่างบ้าคลั่ง อาคารทั้งหมดในรัศมีห้ากิโลเมตรถูกทำลายด้วยแรงกระแทก สนามรบทั้งหมดเปรียบเสมือนนรกบนดินท่ามกลางเศษหินที่กระเด็น ภัยสงครามใช้มือข้างหนึ่งต้านดาบของเฉาเยวียน อีกมือหนึ่งจับเขาแกะที่ไป๋หลี่พั่งพั่งแทงเข้ามา ปลายนิ้วของเขาดีดเบาๆ คมดาบอันแหลมคมพุ่งเข้าไปในเขาแกะ สั่นสะเทือนจนแตกเป็นเสี่ยงๆ!วัตถุต้องห้ามของไป๋หลี่พั่งพั่งไม่สามารถต้านทานพลังทำลายล้างของภัยสงครามได้หลังจากเขาแกะแตก ร่างของไป๋หลี่พั่งพั่งก็ถอยหลังอย่างรวดเร็ว หลบฝ่ามือที่พุ่งเข้าหาหน้าอกไปได้อย่างหวุดหวิดเฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งเข้ามาแทนที่ไป๋หลี่พั่งพั่งในการต่อสู้กับภัยสงคราม คุณชายน้อยถอยหลังยืนนิ่ง ก้มมองเศษเขาแกะในมือของตัวเอง
