่จะอยู่เฉยๆ ในดาบ มองดูเหตุการณ์ทั้งหมดนี้เกิดขึ้น แต่เขาก็ไม่สามารถต่อต้านหลินชีเยี่ยผู้มีโลหิตราชันได้ จึงได้แต่จ้องมองด้วยความโกรธแค้นและน้อยใจเช่นนี้……“อาจารย์ฟุรุซึกิ” หลินชีเยี่ยเอ่ยอย่างจริงจัง “อย่ากังวลไปเลย ผมแค่ขอยืมท่านสักพัก ผ่านค่ำคืนนี้ ผมจะคืนท่านอย่างแน่นอน”ไม่ทันที่อาจารย์ฟุรุซึกิจะพูดอะไร หลินชีเยี่ยก็โบกมือ “เอาเขากลับเข้าไป”ด้านหลังของเขา หมีขาวตัวใหญ่มหึมา ชายผมขาวที่กางร่มอยู่กลางสายฝน รูปปั้นสีดำอันน่าพิศวง และอีกาขนสีม่วงปรากฏขึ้นพร้อมกัน บรรยากาศน่าสะพรึงกลัวซัดสาดราวกับคลื่น กดดันอาจารย์ฟุรุซึกิผู้โกรธเกรี้ยวจนต้องถอยกลับเข้าไปในตัวดาบต้องรู้ไว้ว่า ตอนนี้หลินชีเยี่ยมีดาบมากาตสึอีกสี่เล่มอยู่ในมือ!“ดาบมากาตสึมากมายขนาดนี้……” อาจารย์ฟุรุซึกิเบิกตากว้าง “เจ้าต้องการทำอะไรกันแน่?”หลินชีเยี่ยไม่พูดอะไร เพียงแต่แขวน [คามิคาคุชิ] ไว้ที่เอวเงียบๆ พร้อมกับดาบยาวอีกสี่เล่มเขาสูดหายใจลึก วางมือลงบนด้ามดาบ [คามิคาคุชิ] ดวงตาหรี่ลง จ้องมองท้องฟ้าในระยะไกล“ผมจะ… พลิกแผ่นดินนี้!”สิ้นเสียง เขาก็ชักดาบ [คามิคาคุชิ] ออกจากฝัก อาณาเขตซ่อนเร้นขนาดใหญ่มหึมาแผ่ขยายออกไป ปกปิดคลื่นพลังทั้งหมดอย่างสมบูรณ์!ดวงตาทั้งสองของหลินชีเยี่ยลุกโชนด้วยแสงสีทองเจิดจ้า!เขาก้าวไปข้างหน้า เมฆมากมายม้วนตัวอยู่ใต้เท้าของเขา รวมตัวกันเป็นก้อนเมฆรองรับร่างกายของเขาให้ลอยอยู่กลางอากาศ[เมฆพลิกกาย]ภา
