หลินชีเยี่ยได้ยินเสียงจากปลายสาย เขาขมวดคิ้วเข้าหากันเป็นไปตามที่เขาคิดไว้จริงๆ……เสิ่นชิงจู่ที่ตั้งใจแน่วแน่แล้ว ไม่มีใครห้ามได้“พวกเราควรทำยังไงดี?” เจียหลานยืนอยู่ข้างเขา เอ่ยถามอย่างร้อนใจ “เขาไปโตเกียวคนเดียว มันอันตรายเกินไป……”หลินชีเยี่ยเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดหมายเลขอีกเบอร์หนึ่ง“ฮัลโหล?”[ชีเยี่ย? ฉันจัดการทุกอย่างเสร็จแล้ว รอฉันระเบิดทั้งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เสร็จ ก็จะไปรวมตัวกับพวกนายที่ฮอกไกโด…] เสียงของอันชิงอวี๋ดังมาจากปลายสาย“ไม่ รอก่อน” หลินชีเยี่ยพูดอย่างใจเย็นเสียงของอันชิงอวี๋ชะงัก เหมือนจะรู้สึกได้ว่าน้ำเสียงของหลินชีเยี่ยไม่ปกติ จึงถามอย่างว่องไว[เกิดอะไรขึ้น?]“ต้องเปลี่ยนแผนนิดหน่อย” หลินชีเยี่ยสูดหายใจลึก แล้วเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้อันชิงอวี๋ฟังคนหลังเงียบไป[ฉันเข้าใจแล้ว]อันชิงอวี๋พยักหน้า เขาเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ ก้มมองเมืองเบื้องล่าง [นายอยากทำยังไง?]หลินชีเยี่ยชะงักไปชั่วขณะ “ฉันมีแผนที่บ้าบิ่นอยู่แผนหนึ่ง……”
