ิ์ทั้งหมดอยู่ในโตเกียวเพื่อตามหายูริ โคกูเท็ตสึและยูริทากิชิโระ ถ้านายต่อสู้กับผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์คนใดคนหนึ่ง คนอื่นๆ จะต้องมาถึงในทันที นายไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา มันเสี่ยงเกินไป!]“เสี่ยง?” เสิ่นชิงจู่ยิ้มเล็กน้อย “ตลอดชีวิตของฉัน ฉันไม่เคยกลัวความเสี่ยง”“……” หลินชีเยี่ยพูดไม่ออกไปชั่วขณะสำหรับเสิ่นชิงจู่แล้ว ความเสี่ยงเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นที่ภูเขาจินหนาน หรือการแฝงตัวเข้าไปใน ‘สาวก’ หรือแม้แต่การกลายเป็นตำนานยากูซ่าในญี่ปุ่น……เขากล้าเสี่ยง กล้าลุย และระมัดระวังอย่างมากเขาไม่กลัวสิ่งที่เรียกว่าความเสี่ยงจริงๆและหลินชีเยี่ยก็รู้นิสัยของพี่คนเท่ดี เมื่อเขาตัดสินใจอะไรแล้ว ไม่มีทางเปลี่ยนใจด้วยการโทรศัพท์เพียงครั้งเดียว[ตอนนี้นายใกล้ถึงโตเกียวแล้วใช่ไหม?] หลินชีเยี่ยเอ่ยถามอีกครั้ง [ฉันจะไม่ห้ามนาย ฉันแค่อยากให้นายรออยู่ที่เดิมสักหนึ่งชั่วโมง ฉันจะรีบไปช่วยนาย…]“นี่เป็นเรื่องของฉันเอง ฉันจัดการได้” เสิ่นชิงจู่ตัดบทในทันที “ไม่ต้องห่วง ฉันจะกลับไปรวมกลุ่มตามเวลาที่นัดหมาย……หัวหน้า”สิ้นเสียง เสิ่นชิงจู่ก็วางสายทันทีโดยไม่รอให้หลินชีเยี่ยพูดอะไรต่อสองวินาทีต่อมา โทรศัพท์มือถือเครื่องนั้นก็ถูกโยนออกนอกหน้าต่าง ตกกระแทกพื้นอย่างแรงท่ามกลางสายลมกรรโชก แตกกระจายเป็นชิ้นส่วนเกลื่อนพื้นบรื๊น!!เสียงเครื่องยนต์ดังกึกก้อง รถสปอร์ตสีดำพุ่งทะยานไปตามถนน หายลับไปที่ปลายทาง……
