ลาสองปีครึ่ง เป็นการคาดเดาของหลินชีเยี่ยจากช่วงเวลาที่สมาชิกคนอื่นๆ มาถึง!เขาไม่รู้เวลาที่แน่นอนที่ไป๋หลี่พั่งพั่งมาถึงถ้าเป็นไปตามที่อามามิยะ ฮารูกิบอก ไป๋หลี่พั่งพั่งได้มาถึงแวดวงผู้เลื่อมใส เข้าไปในซากปรักหักพัง และนั่งบนเบาะรองนั่งตั้งแต่สิบสองปีก่อน หรืออาจจะนานกว่านั้นแล้ว……เขานั่งอยู่บนเบาะนั้นอย่างน้อยสิบสองปี?ถ้าเป็นเช่นนั้น ทำไมเขาถึงไม่แก่ลง? เป็นเพราะเบาะรองนั่งลึกลับนั้นหรือเปล่า?ในขณะนี้ ความคิดนับไม่ถ้วนผุดขึ้นมาในหัวของหลินชีเยี่ย เขารู้สึกว่าสมองของเขากลายเป็นโจ๊ก ความกลัวที่อธิบายไม่ได้ผุดขึ้นมาในใจ!ถ้าไป๋หลี่พั่งพั่งนั่งอยู่บนเบาะนั้นเป็นเวลาสิบสองปีจริงๆ…แล้วเขา……จะฟื้นขึ้นมาอีกไหม?
