จุดที่พวกเขาแอบเข้ามา แต่ปัญหาคืออู๋เซียงหนานและคนอื่นๆ ที่มาถึงซากปรักหักพังไม่ได้นำอุปกรณ์ดำน้ำมาด้วยและไป๋หลี่พั่งพั่งก็ไม่สามารถสวมใส่อุปกรณ์และลอยขึ้นไปได้โชคดีที่หลินชีเยี่ยถือ [พื้นที่อิสระ] ของไป๋หลี่พั่งพั่งไว้ เขาใช้ [ปราการหยก] บรรทุกทุกคนลอยขึ้นไปสู่ผิวน้ำในลูกแก้วแสงขนาดเล็ก หลังจากที่หลินชีเยี่ยส่งข้อความสั้นเสร็จ เขาก็หันไปมองคนอื่นๆ“ขนาดของแวดวงผู้เลื่อมใสนี้ น่ากลัวยิ่งกว่าที่พวกเราจินตนาการไว้เสียอีก” เว่ยตงรายงานต่ออัศวินอย่างจริงจังตามข้อมูลที่เขารวบรวมมาได้ “เป็นดินแดนที่สมบูรณ์แบบ ประชากรกว่าห้าสิบล้านคน และเทคโนโลยีที่ก้าวหน้าอย่างมาก การใช้พลังงานเป็นตัวเลขมหาศาล ผมไม่เคยเห็นแวดวงผู้เลื่อมใสแบบนี้มาก่อนเลย……”ขณะที่ฟังรายงานของเว่ยตง สีหน้าของอัศวินก็ยิ่งเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ“การทำลายแวดวงผู้เลื่อมใสขนาดนี้ด้วยกำลังคนคงเป็นเรื่องยากจริงๆ พื้นที่ขนาดนี้ แม้แต่ระเบิดพิกเซลระดับเอสก็ต้องใช้จำนวนมหาศาล แม้จะใช้คลังทั้งหมดของสมาคมปีศาจก็อาจไม่พอ และยังต้องใช้กำลังคนและเวลามากมายด้วย”“แล้วพวกเราจะทำยังไงดีล่ะ?”“……ฉันยังไม่มีแผนเลย” อัศวินตอบตามตรง “พวกเราไม่เคยทำลายแวดวงผู้เลื่อมใสขนาดใหญ่เท่านี้มาก่อนแผนการทำลายที่แน่ชัดจะรู้ได้ก็ต่อเมื่อฉันได้เห็นประเทศนี้ด้วยตาตัวเองแล้วเท่านั้น”เว่ยตงฟังจบแล้วก็ลังเล ถามว่า “งั้นพวกเรารายงานให้ท่านประธานรู้ก่อนดีไหม? ให้เธอมาด
