กังวลใจการพบกันอีกครั้งควรเป็นเรื่องที่น่ายินดีเมื่อทั้งสี่คนเดินมาถึง ฮารูกิและเว่ยตงก็รออยู่ที่นั่นนานแล้วฮารูกิมองดูหลินชีเยี่ยพาคนมากมายเดินเข้ามา สีหน้าดูงุนงงนี่ไม่ใช่การสำรวจซากปรักหักพังของเขากับหลินชีเยี่ยหรอกหรือ? ทำไมถึงมีคนมากมายโผล่มาจากไหน? หลินชีเยี่ยจัดทัวร์ญาติมิตรในซากปรักหักพังหรืออย่างไร?เว่ยตงและอัศวินพบหน้ากันก็จำกันได้ทันที เว่ยตงยิ้มอย่างขอโทษขอโพย โค้งตัวเล็กน้อย พูดอย่างนอบน้อมว่า“เว่ยตง ทหารชูชีพแห่งสมาคมปีศาจ ขอคารวะท่านทูตพิเศษที่หก เกิดเหตุไม่คาดฝันทำให้ไม่สามารถไปต้อนรับท่านได้ ขออภัยด้วยครับ……”อัศวินเลิกคิ้วขึ้น ตบไหล่ของเขาเบาๆ กล่าวพร้อมรอยยิ้มว่า “ไม่เป็นไร หลินชีเยี่ยเล่าให้ฟังระหว่างทางแล้ว นายทำได้ดีมาก ขอบคุณสำหรับความพยายามของนาย”อีกด้านหนึ่ง หลินชีเยี่ยพาอู๋เซียงหนานและเจียหลานมาหาฮารูกิ และแนะนำให้รู้จักกันอู๋เซียงหนานยื่นมือออกไป พูดเป็นภาษาญี่ปุ่นมาตรฐานว่า “สวัสดีครับ ผมชื่ออู๋เซียงหนาน เป็นหน่วยพิทักษ์ราตรีแห่งต้าเซี่ย และเป็นเพื่อนร่วมทีมของหลินชีเยี่ย”ฮารูกิพยักหน้า ยื่นมือไปจับมือกับเขา ตอบกลับเป็นภาษาญี่ปุ่นเช่นกันว่า “สวัสดีครับ ผมชื่ออามามิยะ……”พูดยังไม่ทันจบ เขาก็หันไปชี้ที่หลินชีเยี่ย พูดอย่างจริงจังว่า“เขาคือ คุณชิจิยะ ผู้เป็นมังกรที่ซุกตัวในวงการโฮสต์ ดาวรุ่งพุ่งแรงที่สุดแห่งวงการโฮสต์ เพื่อนสนิทของบรรดาสาวใหญ่ แห่งต้นไม้ราตรี
