วมตัวกัน ก่อร่างเป็นยูกิอนนะอีกครั้งในตอนนั้นเอง สีของรัตติกาลก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธออย่างฉับพลันหลินชีเยี่ยถือดาบคู่ดุจจันทร์เสี้ยว ตัดผ่านม่านฝน หยดน้ำรอบๆ พลันหยุดนิ่งกลางอากาศ จากนั้นก็รวมตัวกันรอบๆ ใบดาบ กลายเป็นมังกรฝนที่คำรามอย่างดุร้าย ฟาดฟันไปที่คอของยูกิอนนะพร้อมกับแสงดาบสีขาวยูกิอนนะเคลื่อนไหวอย่างฉับไว [ราตรีพร่างพราย] ของหลินชีเยี่ยก็ฉับไวเช่นกัน อีกทั้งยังมีการรับรู้ทางจิตที่คอยตรวจสอบสนามรบ ไม่ว่ายูกิอนนะจะหนีไปที่ไหน หลินชีเยี่ยก็สามารถไล่ตามและโจมตีเธอได้อย่างรวดเร็วยูกิอนนะหรี่ตาลง ริมฝีปากเผยอเล็กน้อย ราวกับกำลังพึมพำอะไรบางอย่าง เมื่อประโยคอันซับซ้อนหลุดออกมาจากปากของเธอ มังกรฝนที่กำลังคำรามเข้ามาก็พลันชะลอความเร็วลง ภายใต้การกัดกร่อนของพายุหิมะ เกล็ดหิมะสีขาวก็เริ่มก่อตัวขึ้นภายในร่างกายของมังกรฝน ค่อยๆ แข็งตัวกลายเป็นรูปปั้นมังกรน้ำแข็งเมื่อเสียงนั้นแพร่กระจายออกไป สายฝนทั่วฟ้าเริ่มกลายเป็นเข็มน้ำแข็ง หลุดพ้นจากการควบคุมของหลินชีเยี่ยพื้นผิวของ [อาเมะคูซูเระ] ในมือถูกน้ำค้างแข็งค่อยๆ กลืนกิน……ต่อหน้ายูกิอนนะ [อาเมะคูซูเระ] ถูกสกัดกั้นอย่างสมบูรณ์ไม่เพียงเท่านั้น หิมะและน้ำแข็งรอบตัวหลินชีเยี่ยก็หมุนวนอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นชั้นน้ำค้างแข็งบนร่างกายของเขา ดูเหมือนว่าอีกไม่กี่วินาทีต่อจากนี้ เขาจะกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งอย่างสมบูรณ์โลกทั้งใบกลายเป็นอาณาจักรแห่งน้ำแข็
