ือวางบนด้ามดาบ [วาตาริคุ] แต่ยังไม่รีบชักออกมาเพราะผลข้างเคียงของดาบเล่มนี้รุนแรงเกินไป ควรชักออกมาในช่วงเวลาสำคัญจะดีกว่าหลินชีเยี่ยวางมือข้างหนึ่งบนด้ามดาบ อีกข้างถือ [โคกุโจ] เท้าทั้งสองกระทืบพื้นอย่างแรง ความมืดสลัดน้ำแข็งและหิมะออกจากร่างกาย ร่างพุ่งออกไปหายูกิอนนะราวกับสายฟ้า!เจียหลานถือทวนสีทอง ตามติดอยู่ด้านหลังหลินชีเยี่ยร่างสีดำกับสีน้ำเงินสองร่าง เข้าปะทะกับยูกิอนนะท่ามกลางพายุหิมะที่โหมกระหน่ำ!แม้จะผ่านมานานแล้ว การประสานงานระหว่างทั้งสองก็ยังคงเข้ากันได้ดี การโจมตีราวกับคลื่นที่ม้วนตัวซัดเข้าใส่รอบแล้วรอบเล่า ไม่มีช่องว่างแม้แต่น้อย ทำให้ยูกิอนนะต้องถอยร่นอย่างต่อเนื่องเจียหลานที่ได้รับ [วิมาน] คืนมา มีพลังการต่อสู้สูงลิบ ลำแสงสีทองที่พุ่งออกมาจากทวนนั้น แม้แต่ยูกิอนนะก็ไม่กล้ารับมือโดยตรง ในขณะที่หลินชีเยี่ยก็ใช้ดาบมากาตสึสองเล่มโจมตีอย่างบ้าคลั่ง ปิดกั้นเส้นทางถอยของยูกิอนนะอย่างสมบูรณ์ทุ่งหญ้าสีเขียวขจีแผ่กระจายออกไปใต้เท้าของหลินชีเยี่ยอีกครั้ง เมื่อเวลาผ่านไป ดอกตูมสีสันสดใสก็ผลิบานบนผิวหนังของยูกิอนนะ ดอกไม้เหล่านี้เบ่งบานสะพรั่งท่ามกลางน้ำแข็งและหิมะ กลืนกินพลังชีวิตของเธอเคร้ง!!เจียหลานแทงทวนออกไป ลำแสงสีทองอันเจิดจ้าทำลายกำแพงน้ำแข็งที่ยูกิอนนะสร้างขึ้น ในขณะเดียวกัน เงาดำร่างหนึ่งถือดาบสองเล่ม พุ่งเข้าไปตรงหน้ายูกิอนนะ ดาบทั้งสองราวกับปีกผีเสื้อ เต้นระบำท่ามก
