นายมาแล้วเหรอ?เพียงคำง่ายๆ แต่ซ่อนความขมขื่นและความหวังไว้มากมายเพียงใด มีเพียงเจียหลานเท่านั้นที่รู้ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เธอจินตนาการถึงฉากที่ได้พบกับหลินชีเยี่ยนับครั้งไม่ถ้วน บางทีฉากในตอนนี้ เธออาจเคยฝันถึงมันในคืนใดคืนหนึ่งมาก่อน แต่เธอฝันถึงมันมากเกินไปจนจำไม่ได้แล้วเธอรู้เพียงว่าตอนนี้ หัวใจของเธอเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมาจากอก มุมปากของเธอยกขึ้นโดยไม่อาจควบคุมได้ น้ำตาของเธอคลอเบ้า……เธอรู้สึกดีใจมาก“อืม ฉันมาแล้ว” หลินชีเยี่ยพูดอย่างอ่อนโยน “ต่อจากนี้ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเถอะ”กรร กรร กรร!!ใต้วิหารสีดำ เหล่าปีศาจมากมายเห็นหลินชีเยี่ยปรากฏตัวขึ้นเหนือ ‘รากฐาน’ อย่างกะทันหัน จึงคำรามใส่เขาด้วยความโกรธแค้น บางส่วนทิ้งคนทั้งสามแล้วพุ่งเข้าหาหลินชีเยี่ยอย่างรวดเร็วหลินชีเยี่ยเก็บ [อาเมะคูซูเระ] เข้าฝัก มือขวาค่อยๆ เลื่อนลงไปจับ [วาตาริคุ]ชิ้ง!![วาตาริคุ] ถูกชักออกจากฝัก!ในทันทีที่คมดาบสีม่วงอ่อนตัดผ่านอากาศ กลิ่นอายแห่งความอัปมงคลแผ่ขยายออกไปจากหลินชีเยี่ยอย่างรวดเร็วสายฝนโปรยปรายลงบนพื้น ก่อให้เกิดแอ่งน้ำมากมาย เหล่าปีศาจคำรามพลางพุ่งเข้าหาวิหารสีดำ ทันใดนั้น บางส่วนในพวกมันก็ลื่นล้มลง กลิ้งไปเหมือนลูกบอล แล้วชนเข้ากับผนังวิหารสีดำอย่างรุนแรงบังเอิญที่ผนังหนาทรุดโทรมตามกาลเวลาถูกชนเข้าอย่างนั้น จึงพังครืนลงมา ก้อนหินหนักมากมายร่วงลงมาทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือนเล็กน้อยฝุ่นควัน
