อกว่าปีศาจไร้ชื่อเหล่านั้นมาก จากกลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างของเธอ เธอเป็นสิ่งลี้ลับขั้นอนันต์เจียหลานหรี่ตา ย่อตัวลงเล็กน้อย แล้วใช้เท้าทั้งสองข้างเหยียบทำลายน้ำแข็งใต้เท้า ก่อนจะกระโดดขึ้นไปหายูกิอนนะยูกิอนนะยกมือทั้งสองข้างขึ้น พายุหิมะเย็นเยือกหมุนวนรอบตัวเธอ ก่อนจะพุ่งออกไปทุกทิศทาง ซัดร่างของเจียหลานที่กำลังพุ่งขึ้นมาให้ตกลงพื้นในเวลาเดียวกัน ใบมีดน้ำแข็งนับไม่ถ้วนก่อตัวขึ้นจากพายุหิมะ พุ่งใส่เจียหลานที่ถูกซัดลงพื้นราวกับห่าฝน เสียงระเบิดดังขึ้นเป็นระลอก กระเบื้องรอบตัวเจียหลานแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย น้ำค้างแข็งแผ่กระจายไปทั่ว!ร่างของเจียหลานถูกน้ำค้างแข็งท่วมทับ น้ำแข็งที่แทงลงพื้นเริ่มรวมตัวกันด้วยความเร็วน่าตกใจ ไต่ขึ้นไปบนร่างของเจียหลานเจียหลานที่ถูกน้ำค้างแข็งปกคลุมรู้สึกว่าร่างกายของเธอหนักขึ้นเรื่อยๆ การเคลื่อนไหวก็ยิ่งช้าลง เมื่อน้ำค้างแข็งสะสมมากขึ้น ชั้นน้ำแข็งหนาก็ปรากฏขึ้นบนผิวของเธอยูกิอนนะดูเหมือนจะตระหนักถึงความน่ากลัวของหญิงสาวคนนี้ จึงไม่เลือกที่จะฆ่า แต่ต้องการใช้น้ำแข็งผนึกอีกฝ่ายไว้“เจียหลาน!”อู๋เซียงหนานที่กำลังต่อสู้กับปีศาจอยู่ข้างๆ เห็นฉากนี้ คิ้วขมวดเข้าหากัน เขาถอนตัวออกจากสนามรบของตัวเองแล้ววิ่งไปหาเจียหลานอย่างรวดเร็ว!แต่ก่อนที่เขาจะวิ่งออกไปได้สองก้าว ปีศาจอีกหลายตัวก็พุ่งเข้ามาขวางหน้าไว้ แยกเขาออกจากสนามรบของเจียหลานอย่างสิ้นเชิง เหมือนกำแ
