“นั่นอะไรน่ะ?”หลินชีเยี่ยถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นอามามิยะ ฮารูกิถือดาบสีม่วงเดินเข้ามา“หนึ่งในเก้าดาบมากาตสึ [วาตาริคุ]” อามามิยะ ฮารูกิยื่นดาบให้หลินชีเยี่ย “เป็นดาบมากาตสึเล่มแรกที่คุนิสึคามิสร้างขึ้น ถูกขนานนามว่าจุดเริ่มต้นของหายนะและความโชคร้าย เจ้าของดาบเล่มนี้ไม่รู้ว่าไม่ควรใช้ดาบมากาตสึขณะสำรวจซากปรักหักพังแห่งนี้ แล้วดาบก็บินหายไป คิดว่าต้องอยู่ที่นี่แน่……”หลินชีเยี่ยรับดาบมากาตสึมา ดวงตาเปล่งประกายเล็กน้อย “นั่นหมายความว่าตอนนี้ดาบเล่มนี้ไม่มีเจ้าของใช่ไหม?”“ใช่ คุณเอาไปใช้เถอะ ยังไงคนอื่นก็ใช้ไม่ได้อยู่แล้ว”หลินชีเยี่ยไม่รีรอ แขวนดาบ [วาตาริคุ] ไว้ที่เอวพร้อมกับ [โคกุโจ]“ว่ากันว่า พอดาบเล่มนี้ถูกชักออกจากฝัก ใบดาบสัมผัสกับอากาศ มันจะก่อให้เกิดภัยพิบัติที่น่าสะพรึงกลัวหรือเหตุการณ์อันตรายมากมาย และมันจะโจมตีแบบไม่เลือกหน้า ดังนั้น คุณต้องระวังตอนใช้มันนะ” อามามิยะ ฮารูกิเตือนอย่างจริงจัง “และถ้าคุณฟันโดนใคร คนๆ นั้นจะถูกตีตราด้วยเคราะห์ร้าย ต่อจากนี้ไปไม่ว่าจะทำอะไรก็จะโชคร้ายระดับความโชคร้ายขึ้นอยู่กับขนาดของบาดแผลที่คุณฟัน ยิ่งบาดแผลใหญ่ก็ยิ่งโชคร้าย บางทีคุณอาจฟันเขาไปทีเดียวแล้วเขาก็โดนรถชนตายตอนออกจากบ้านในวันรุ่งขึ้น ถือเป็นการฆ่าด้วยโชคร้าย……จำไว้นะ อย่าฟันโดนตัวเอง ดาบเล่มนี้ไม่แยกแยะมิตรหรือศัตรู”หลินชีเยี่ยฟังคำแนะนำของอามามิยะ ฮารูกิจบ ก็ก้มมองดาบ [วาตาริคุ] ด้วย
