สีหน้าประหลาดดาบที่ฆ่าคนด้วยโชคร้าย เขาเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก“ผมเข้าใจแล้ว” หลินชีเยี่ยพยักหน้าเขาเดินไปอีกด้านหนึ่ง หยิบถุงผ้าสีขาวขึ้นมาจากพื้น นั่นคือ [พื้นที่อิสระ] ของไป๋หลี่พั่งพั่ง ตอนนี้มันกระจัดกระจายอยู่บนพื้นพร้อมกับทะเลวัตถุต้องห้ามแห่งนี้เขาถือถุงผ้า ช่วยเก็บวัตถุต้องห้ามรอบๆ เข้าไปทั้งหมด ที่นี่แปลกประหลาดเกินไป อยู่นานไม่ได้ ในเมื่อช่วยไป๋หลี่พั่งพั่งออกมาได้แล้ว ก็ควรรีบเก็บข้าวของแล้วออกไปจะดีกว่าขณะที่เก็บของ สมองของหลินชีเยี่ยก็ประมวลผลอย่างรวดเร็วเขาตรวจสอบพระราชวังหลังนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า นอกจากไป๋หลี่พั่งพั่งแล้ว ก็ไม่มีคนอื่นอยู่เลย เทพเจ้าที่เขาคาดการณ์ไว้ก็ไม่ปรากฏตัว นั่นหมายความว่า ‘ที่ปลายแม่น้ำแสงเหนือ’ ในคำทำนาย ตั้งแต่ต้นจนจบ มีแค่ไป๋หลี่พั่งพั่งคนเดียวงั้น ‘ผู้ทรงอำนาจสูงสุดดำรงอยู่ทั้งในอดีตและอนาคต’ ในคำทำนาย หมายถึงไป๋หลี่พั่งพั่งเหรอ?หลินชีเยี่ยมองร่างอ้วนท้วนที่นอนสลบอยู่บนพื้น ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อยไม่สิ……ดูยังไงก็ไม่เหมือน ‘ผู้ทรงอำนาจสูงสุด’แล้วทำไมถึงบอกว่าดำรงอยู่ในอดีตและอนาคตเท่านั้นล่ะ? ตอนนี้อีกฝ่ายก็อยู่ที่นี่ไม่ใช่เหรอ?คำถามมากมายผุดขึ้นในหัวของหลินชีเยี่ย ทำให้เขาสับสน บางที……คำทำนายข้อที่สองของทาเคฮิเมะอาจผิดพลาดก็ได้?ทั้งหมดนี้ คงต้องรอให้ไป๋หลี่พั่งพั่งตื่นขึ้นมาถึงจะได้คำตอบขณะที่หลินชีเยี่ยเพิ่งเก็บวัตถุต้องห้ามรอบๆ เสร็จ ประตูพร
