ชีเยี่ยเลิกคิ้ว “คำถามนี้มันทำไม?”“คุณไม่รู้จัก ‘แวดวงผู้เลื่อมใส’ แล้วรับภารกิจได้ยังไง?”“มันค่อนข้างซับซ้อน……พวกเราไม่ได้รับภารกิจมา แต่ถูกพัดพามา” หลินชีเยี่ยเลี่ยงที่จะพูดถึงรายละเอียดตอนที่ขึ้นฝั่งที่นี่ “แล้วแวดวงผู้เลื่อมใสมันคืออะไร? ที่คุณพูดถึงเรื่องการทำลายล่ะ มันหมายความว่ายังไง?”เว่ยตงนิ่งอึ้งอยู่นาน ก่อนจะอธิบายทุกอย่างให้ฟังอย่างจนใจ ทั้งเรื่องจริงของแวดวงผู้เลื่อมใส และเป้าหมายของสมาคมปีศาจ……เมื่อฟังจบ ปริศนาที่ค้างคาใจหลินชีเยี่ยมานานก็คลี่คลายเหตุผลที่ประเทศนี้ยังคงอยู่ ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ และการคงอยู่ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ รวมไปถึงความจริงเบื้องหลังอำนาจของเทพเจ้า… ในวินาทีนี้ หลินชีเยี่ยได้เชื่อมโยงประสบการณ์ของเขาที่นี่กับข้อมูลของเว่ยตง ทุกสิ่งทุกอย่างก็กระจ่างชัดขึ้นในทันทีหลินชีเยี่ยราวกับคิดอะไรบางอย่างได้ จึงหันกลับไปมองด้านหลังอามามิยะ ฮารูกิที่ยืนปลายสุดของ [เมฆพลิกกาย] ก้มหน้าเงียบมือของเขาจับด้ามดาบแน่นจนเห็นข้อนิ้วขาว ร่างกายสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ แม้ว่าเขาจะพยายามอย่างเต็มที่ที่จะทำให้ตัวเองดูสงบ แต่จิตสังหารในดวงตายังคงลุกโชน“เลี้ยง……อย่างนั้นเหรอ……” อามามิยะ ฮารูกิหัวเราะอย่างน่าสังเวช “นี่คือความจริงของประเทศนี้?”เมื่อเว่ยตงเห็นปฏิกิริยานี้ เขาจึงมองไปที่หลินชีเยี่ย สายตาของเขาดูเหมือนจะถามว่า ‘จำเป็นต้องกำจัดเจ้าของดาบมากาตสึคนนี้หรือไม่?’เพรา
