น่นแล้วพุ่งเข้าไปในฝูงปีศาจเช่นกัน ก่อนจะจมหายไปในการต่อสู้อันวุ่นวายเจียหลานถ่ายเทพลังจิตเข้าไปในทวน [วิมาน] แทงปีศาจหลายตัวข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ลำแสงสีทองทะลวงผ่านความว่างเปล่า เผาพวกมันให้กลายเป็นเถ้าถ่านในทันทีขณะที่เธอกำลังจะแทงทวนอีกครั้ง แสงสีดำและขาววาบขึ้นที่เท้าของเธอ ทวน [วิมาน] ในมือกระเด็นหลุดออกไป ก่อนจะพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ไม่รู้ว่าลอยไปที่ไหนเจียหลานเบิกตากว้างทวนไปไหน?ทำไมทวนถึงบินไปล่ะ?!“ที่นี่ใช้วัตถุต้องห้ามไม่ได้ด้วยเหรอ?!”เจียหลานที่สูญเสียอาวุธหลบหลีกการโจมตีหลายครั้ง แล้วพับแขนเสื้อขึ้น ต่อยปีศาจสูงสองเมตรล้มลงด้วยหมัดเดียว จากนั้นก็ตะโกนถามอัศวินที่อยู่ด้านข้าง“ไม่นะ แม้แต่ในแวดวงผู้เลื่อมใสก็ยังใช้วัตถุต้องห้ามได้” อัศวินตอบด้วยความสับสน “ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เรายังไม่ได้เข้าไปในแวดวงผู้เลื่อมใสอย่างสมบูรณ์ มันไม่ควรจะมีผลกระทบอะไรเลยด้วยซ้ำ”“แล้วทำไมทวนของฉันถึงหายไปล่ะ!” เจียหลานถามอย่างโมโห“อันนี้……ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน!”เจียหลานมองมือทั้งสองข้างที่ว่างเปล่า ยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ จึงพุ่งเข้าไปหาปีศาจตัวหนึ่ง แล้วใช้หมัดต่อสู้แบบประชิดตัว!……เหนือท้องฟ้าสีเทาหม่นพื้นที่บิดเบี้ยว สามร่างปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ร่วงลงมาจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็วความรู้สึกไร้น้ำหนักครอบงำจิตใจของหลินชีเยี่ยและอีกสองคนหลังจากที่โยนเหรียญหงายหัวขึ้น พวกเขาทั้งสามก็ถูกส่งตัวมาที่ท้องฟ้า
