ดาบที่ลุกไหม้นั้นตัดผ่านเส้นผมสีดำที่พลิ้วไหว ทะลุศีรษะของผีผมดำในชั่วพริบตา เปลวไฟแผดเผาเส้นผมทุกเส้นที่เข้าใกล้ใบดาบ กลิ่นเหม็นฉุนตลบอบอวล!ท่ามกลางเสียงร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวด แสงไฟโหมกระหน่ำ กลืนกินร่างของผีผมดำจนหมดสิ้นหลังจากสังหารผีผมดำด้วยวิธีรุนแรงแล้ว หลินชีเยี่ยยื่นมือออกไป ดาบตรงก็พุ่งกลับมาสู่มือของเขาในทันที แต่บนใบหน้าของเขากลับไม่มีความยินดีแม้แต่น้อย เพราะบนผนังที่อยู่ใกล้พวกเขา มีรูปปั้นหินหลายตัวปีนออกมา กำลังล้อมเข้ามาที่นี่!“วิ่ง!” หลินชีเยี่ยตะโกนบอกอามามิยะ ฮารูกิอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ใช้พลังจิตตรวจสอบสิ่งรอบข้างอามามิยะ ฮารูกิไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาเก็บ [อาเมะคูซูเระ] เข้าฝัก แล้ววิ่งตามหลินชีเยี่ยไปยังทิศทางที่มีรูปปั้นหินน้อยที่สุดเว่ยตงลังเลไปชั่วขณะ ก่อนจะวิ่งตามหลินชีเยี่ยไปเช่นกันเขาไม่มีผนึกต้องห้าม หลังจากสูญเสียอุปกรณ์เหล่านั้นไปก็เป็นเพียงคนธรรมดาที่มีทักษะการต่อสู้ที่ดี เมื่อเผชิญกับการโจมตีของรูปปั้นหินขนาดใหญ่เช่นนี้ เขาไม่มีทางรอดชีวิตได้เลย ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดก็คือวิ่งหนีตามหลินชีเยี่ยสิ่งสำคัญที่สุดคือ จากความสามารถของหลินชีเยี่ยเมื่อครู่ เขาสามารถตัดความเป็นไปได้ที่อีกฝ่ายจะเป็นเจ้าของดาบมากาตสึออกไปได้แล้ว อันที่จริงเขาอาจจะเหมือนกับตัวเอง มาจากนอกแวดวงผู้เลื่อมใสเช่นกันและนอกแวดวงผู้เลื่อมใส ผู้ที่มีความสามารถเดินทางในหมอกได้อย่างอิสระ ดูเห
