ละสงสัยเจ้าของดาบมากาตสึจะมีพลังแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร?!ในตอนนั้นเอง ร่างของฮารูกิก็เดินออกมาจากเสาโทริอิข้างกำแพง เห็นเว่ยตงยืนอยู่อย่างทุลักทุเลก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เดาได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อครู่“ฝีมือไม่เลว” หลินชีเยี่ยเอ่ยเรียบๆเว่ยตงจ้องหลินชีเยี่ยเขม็ง พูดทีละคำ “แกเป็นใครกันแน่? เจ้าของดาบมากาตสึไม่มีทางมีพลังระดับนี้ได้……”“ไม่เป็นไร นายเปิดเผยตัวตนของเธอก่อนดีกว่า แล้วเราค่อยๆ คุยกันต่อ” หลินชีเยี่ยล้วงปืนพิกเซลออกมา เล่นมันอยู่ในมือ พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาเว่ยตงไม่พูดอะไร หลินชีเยี่ยก็เงียบเช่นกันบรรยากาศพลันตึงเครียดขึ้นมาทันทีในห้องแคบๆ นี้ คนหนุ่มจากสามฝ่ายที่แตกต่างกัน ได้แก่ หน่วยพิทักษ์ราตรีแห่งต้าเซี่ย สมาคมปีศาจ และเจ้าของดาบมากาตสึแห่งญี่ปุ่นยืนอยู่คนละมุม หยั่งเชิงและสงสัยในตัวตนของกันและกันแน่นอนว่าหลินชีเยี่ยกับฮารูกิรู้จักกันดีอยู่แล้วทันใดนั้น พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาก็สั่นสะเทือนขึ้นมา!……สามนาทีก่อนหน้านั้นในหมอก ณ ก้นทะเลญี่ปุ่นเจียหลาน อู๋เซียงหนาน และอัศวินดำน้ำลงไปเหนือกระจกใต้ทะเลลึก ใช้ลำแสงที่ฉายจากศีรษะค่อยๆ สำรวจไปตามผิวกระจกทั้งสามไม่สามารถสื่อสารกันได้ตามปกติใต้ทะเล จึงต้องใช้สัญญาณมือในการส่งข้อมูล อัศวินมองอุปกรณ์ระบุตำแหน่งแล้วชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง ทั้งสามจึงว่ายไปทางนั้นอย่างช้าๆไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไหร่ ลำแสงหนึ่งส่องผ่านกระจกแต่ไม่สะท้อนกลับ