มารถหายใจได้ ก็เริ่มถอดชุดดำน้ำที่หนักอึ้งออก“พวกเรามาถึง ‘แวดวงผู้เลื่อมใส’ แล้วเหรอ?” เจียหลานมองแสงเหนือสีฟ้าอ่อนที่ลอยอยู่เหนือศีรษะ ถามอย่างสงสัย“ไม่รู้” อัศวินเดินไปที่กำแพงสีเทาเข้มด้านข้าง ยื่นมือลูบกำแพงเบาๆ ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง“กำแพงพวกนี้เป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นแต่ดูเหมือนจะมีอายุมากแล้ว……”“การตกแต่งที่นี่เป็นสไตล์ญี่ปุ่นจริงๆ” อู่เซียงหนานชี้ไปที่ประตูใหญ่สีแดงสดที่ทั้งสามคนเพิ่งออกมา แล้วพูดว่า“สิ่งนี้เรียกว่า ‘โทริอิ’ มักจะตั้งอยู่ใกล้ศาลเจ้าใหญ่ๆ ของญี่ปุ่น ใช้เพื่อแบ่งแยกเขตเทพเจ้ากับโลกที่มนุษย์อาศัยอยู่ ถือเป็นเขตแดนอย่างหนึ่ง เป็นตัวแทนทางเข้าสู่เขตเทพเจ้า เราสามารถมองมันเป็น ‘ประตู’ ชนิดหนึ่งได้”“ทางเข้าสู่เขตเทพเจ้าสินะ……” เจี่ยหลานพึมพำ“นั่นหมายความว่าที่นี่น่าจะเป็นศาลเจ้าแห่งใดแห่งหนึ่งงั้นเหรอ?” อัศวินเลิกคิ้วขึ้นพลางยิ้มพูดว่า “พวกเราสมาคมปีศาจ เชี่ยวชาญที่สุดก็คือการระเบิดสิ่งที่เป็นวิหารศาลเจ้าพวกนี้แหละ……”
