รู่ ไม่พูดอะไรมาก ก้าวเดินไปยังเสาโทริอิตรงหน้าในวินาทีที่ร่างของเขาก้าวผ่านเสาโทริอิสีแดงสด ทั้งร่างก็หายวับไปกลางอากาศ ด้านหลังเสาโทริอิว่างเปล่า ร่องรอยการมีอยู่ของเขาไม่เหลืออยู่เลยม่านตาของหลินชีเยี่ยหดเล็กลงฉับพลันในการรับรู้ของพลังจิตของเขา เว่ยตงหายไปจากโลกนี้ในทันทีที่ก้าวเข้าไปในเสาโทริอิ เขาใช้พลังจิตค้นหาไปทั่วบริเวณ ก็ไม่สามารถหาอีกฝ่ายเจอ“หายไปแล้ว?!” ฮารูกิก็ตกใจเช่นกัน“ใจเย็นก่อน” หลินชีเยี่ยมองเสาโทริอิที่เว่ยตงเดินเข้าไปอย่างสุขุม ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ผมจะเข้าไปก่อนคุณตามหลังผมมา”“ได้” ฮารูกิพยักหน้าดวงตาทั้งสองของหลินชีเยี่ยปกคลุมด้วยสีของราตรี บรรยากาศรอบตัวเขาทั้งหมดเริ่มลึกลับขึ้น กล้ามเนื้อทั่วร่างของเขาหดเกร็ง เขาเดินไปที่หน้าประตูโทริอิ แล้วก้าวเข้าไปอย่างรวดเร็ว!ร่างของหลินชีเยี่ยหายไปหลังประตูโทริอิทันทีฮารูกิหยุดชั่วขณะหลังจากร่างของหลินชีเยี่ยหายไป แล้วก็ก้าวเข้าไปเช่นกัน หายไปจากที่เดิม
