ะลดลงความเร็วเพิ่มขึ้นจนเว่ยตงไม่สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่าได้‘สิ่งลี้ลับตนนี้แข็งแกร่งมาก!’ความคิดนี้แวบผ่านในใจของเว่ยตง เขาดึงแม็กกาซีนพิกเซลออกจากเอว แล้วเปลี่ยนกระสุนที่ยิงหมดแล้วอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ยิงกระสุนสามนัดไปข้างหน้าตัวเอง!น่าเสียดายที่อาจูเคลื่อนไหวเร็วเกินไป กระสุนสามนัดนี้ไม่สามารถยิงโดนร่างของเขาได้ แต่หลังจากกระสุนสามนัดนี้ระเบิด เปลวเพลิงพิกเซลก็ปรากฏเต็มไปหมดตรงหน้าเว่ยตง อาจูหยุดการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ไม่กล้าบุ่มบ่ามเข้าไปข้างหน้าเขาได้เห็นกับตาว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าสัมผัสกับเปลวเพลิงพิกเซลนี้ เขาไม่อยากกลายเป็นพิกเซลแล้วหายไปในอากาศ ดังนั้นจึงชะลอการเคลื่อนไหวลงในช่วงเวลาสั้นๆ นี้ เว่ยตงยกปืนขึ้นอีกครั้ง ยิงใส่กำแพงหนาข้างตัว เปลี่ยนมันให้กลายเป็นพิกเซลแล้วสลายไปจากนั้นก็พุ่งตัวหนีออกไปทางนั้น!สู้ไม่ได้ก็วิ่งหนี!อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะวิ่งออกจากตึกนั้นได้ ร่างหลายร่างก็ตกลงมาจากฟ้า ลงมายืนขวางอยู่หน้ากำแพง เศษหินกระเด็นฟุ้งกระจาย รอยแตกหลายสายแผ่ขยายใต้เท้าของพวกมันจระเข้หนึ่งตัว แพนด้าหนึ่งตัว เม่นหนึ่งตัว และสัตว์ประหลาดร่างมนุษย์ที่มีแขนแปดข้างมุมปากของเว่ยตงกระตุกเล็กน้อย เขาถอยหลังโดยไม่รู้ตัว แต่อีกด้านของซากปรักหักพังก็มีผู้ช่วยพยาบาลหลายคนมาถึง ปิดล้อมเขาไว้อย่างสมบูรณ์สิบวินาทีต่อมา ด้านข้าง บนฟ้า และพื้นดินรอบตัวเขาถูกผู้ช่วยพยาบาลล้อมไว้หมดแล้วดว
