แร็กคูนตัวเล็ก?!เว่ยตงยืนตะลึงงันอยู่กับที่ หลังจากยืนยันผ่านกล้องเล็งซ้ำแล้วซ้ำอีกว่านั่นเป็นแร็กคูนจริงๆ เขาก็ตกอยู่ในความสับสนอย่างยิ่ง‘แร็กคูนตัวเล็กมาจากไหนในสถานที่บ้าๆ แบบนี้?และทำไมแร็กคูนตัวนี้ถึงเดินด้วยสองขา?!กลายเป็นวิญญาณแล้วเหรอ?ไม่ใช่……นี่น่าจะเป็น สิ่งลี้ลับบางอย่าง แต่ทำไมถึงมี สิ่งลี้ลับปรากฏในที่แบบนี้ได้?’เว่ยตงลังเลเล็กน้อย เขาคิดว่าสิ่งที่กระตุ้นสัญญาณเตือนภัยคือผู้ใช้ดาบมากาตสึทั้งสองคนนั้น แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเป็นเพียงสิ่งลี้ลับที่ดูจะมีระดับไม่สูงนัก ราวกับแร็กคูนตัวน้อยๆ ที่ไร้พิษภัยหากเขาลั่นไกที่นี่ เสียงปืนที่ดังขึ้นอาจเปิดเผยตำแหน่งของตัวเองแต่ถ้าผู้ใช้ดาบมากาตสึทั้งสองคนนั้นไม่ได้มาที่นี่จริงๆ การเปิดเผยตำแหน่งของตัวเองก็ดูเหมือนจะไม่เป็นปัญหาใหญ่?‘ยิงดีไหม หรือไม่ยิงดี?’หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งเว่ยตงก็ตัดสินใจเล็งปืนสไนเปอร์ในมือไปที่แร็กคูนตัวเล็กด้านล่างในฐานะทหารชูชีพ ภารกิจของเขาคือวางอุปกรณ์ส่งสัญญาณและนำทาง ทหารรักษาการณ์มาที่นี่ ดังนั้นเขาต้องรับประกันความปลอดภัยของบริเวณนี้ก่อน แร็กคูนตัวเล็กที่เดินเพ่นพ่านอยู่รอบๆ ก็ยังคงเป็นภัยแฝงอยู่ดีและถึงแม้ว่าผู้ใช้ดาบมากาตสึทั้งสองคนนั้นจะมา แค่ย้ายที่ทันทีหลังจากยิงพวกเขาก็ยังไม่รู้ตำแหน่งที่แน่นอนของเขาอยู่ดีเว่ยตงกอดปืนสไนเปอร์ เล็งไปที่ศีรษะของแร็กคูนตัวเล็กแล้วค่อยๆ ลั่นไก!ขณะเดียวกัน แร็กคู
