ใต้ผืนน้ำหลินชีเยี่ยและฮารูกิค่อยๆ ดำลึกลงสู่ห้วงทะเล ลำแสงจากไฟฉายส่องผ่านผืนน้ำทะเลสีครามเข้ม สาดแสงกระทบโขดหินน้อยใหญ่บนพื้นทรายทั้งสองเคลื่อนตัวไปตามพื้นทรายเบื้องล่าง พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง พลังจิตของหลินชีเยี่ยแผ่ขยายออกไปราวกับเรดาร์ สอดส่องสภาพแวดล้อมโดยรอบอย่างละเอียด กระทั่งเขาสัมผัสได้ถึงบางอย่าง เขาจึงส่งสัญญาณมือไปยังฮารูกิฮารูกิพยักหน้ารับก่อนจะว่ายน้ำตามหลินชีเยี่ยไปยังทิศทางที่กำหนดหลังจากแหวกว่ายอยู่ใต้ท้องทะเลเป็นเวลานาน ลำแสงไฟฉายก็ส่องกระทบกับบางสิ่งเบื้องล่าง เบื้องหน้ามิใช่พื้นทรายอีกต่อไปแต่กลับเป็นหลุมขนาดมหึมารัศมีหลายร้อยเมตรหลุมแห่งนี้เป็นทรงกลม ทอดตัวลึกลงไปสู่ความมืดมิดเบื้องล่าง แม้จะส่องไฟฉายลงไปแต่ก็มิอาจมองทะลุผ่านผืนน้ำทะเลสีดำสนิท ไม่อาจล่วงรู้ถึงสภาพเบื้องล่างได้หลินชีเยี่ยและฮารูกิมองหน้ากันแล้วพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะดำดิ่งลงสู่ห้วงลึกเบื้องล่างพร้อมกันท่ามกลางความมืดมิดของผืนน้ำ ทั้งสองไม่อาจรู้ได้เลยว่าดำดิ่งลงมานานเพียงใด ราวกับว่ากฎฟิสิกส์ได้เลือนหายไป แรงต้านของน้ำมิได้ช่วยชะลอความเร็ว กลับกัน พวกเขากลับรู้สึกเหมือนถูกดึงดูดลงไปเรื่อยๆ อย่างไร้ที่สิ้นสุดกระทั่งในที่สุดหลินชีเยี่ยและฮารูกิก็ไม่อาจควบคุมความเร็วในการดำดิ่งได้อีกต่อไป แม้แต่จะประเมินความลึกก็ยังทำไม่ได้เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า ร่างกายของทั้งสองก็พลันหมุนคว้าง ร
