ู้สึกเหมือนถูกดีดตัวขึ้นจากน้ำ ลอยเป็นเส้นโค้งกลางอากาศ ก่อนจะกระแทกลงบนพื้นแข็งเบื้องล่างอย่างรุนแรงฮารูกิขมวดคิ้ว ค่อยๆ พยุงตัวเองลุกขึ้นจากพื้น ชุดดำน้ำเปียกชุ่ม สายตาหลังหน้ากากดำน้ำกวาดมองสำรวจไปรอบๆ อย่างประหลาดใจสภาพแวดล้อมโดยรอบมืดมิด แต่ด้วยแสงไฟฉายเขา ทำให้พอจะมองเห็นได้ว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ในถ้ำขนาดเล็กแห่งหนึ่ง ส่วนจุดที่ร่างของพวกเขากระแทกพื้นนั้นอยู่ห่างออกไปราว 30 เมตร เบื้องหน้าเป็นบ่อน้ำขนาดใหญ่“ฟู่……”หลินชีเยี่ยถอดหน้ากากออกสูดหายใจเข้าลึกๆ หลังจากแน่ใจว่ามีอากาศเพียงพอสำหรับหายใจเขาก็เริ่มถอดชุดดำน้ำออกไม่นานนักทั้งสองก็เดินมาหยุดอยู่ที่ริมบ่อน้ำ ใช้ไฟฉายส่องสำรวจไปบนผิวน้ำเบื้องหน้าอย่างพิจารณา“บ่อน้ำนี่… เชื่อมต่อกับทะเลที่เราดำลงมางั้นเหรอ” ฮารูกิเอ่ยถามด้วยความสงสัย“น่าจะใช่” หลินชีเยี่ยพยักหน้าเบาๆ “หลังจากผ่านหลุมใต้ทะเลประหลาดนั่นมา ก็ถูกเหวี่ยงมาที่นี่เลย……แต่ผมรู้สึกว่าเราดำลงไปลึกมาก ที่นี่อาจไม่ใช่แค่ใต้ทะเลธรรมดา แต่เหมือนเป็นอีกมิติหนึ่งต่างหาก”“อาจารย์ของผมก็พูดแบบนี้เหมือนกัน” ฮารูกิถอนหายใจ “แต่โบราณสถานนี้คืออะไรกันแน่ แม้แต่อาจารย์เองก็ยังไม่รู้”“นั่นก็เป็นภารกิจของพวกเราแล้วล่ะ” หลินชีเยี่ยเงยหน้ามองทางเดินอีกด้านของถ้ำ กล่าวว่า “ยังไงก็เดินไปข้างหน้ากันก่อนเถอะ”ทั้งสองค่อยๆ เดินไปตามทางเดินแคบๆ ฮารูกิเหน็บ [อาเมะคูซูเระ] ไว้ที่เอว มือวางบนด้ามดา
