ม่านหมอกหนาปกคลุมผืนน้ำปี๊บ! ปี๊บ! ปี๊บ-!สามเงาร่างฝ่าความอ้างว้างบนท้องถนนในเมืองรกร้าง ทันใดนั้น เสียงสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์ก็ดังขึ้นจากอกของอัศวินอัศวินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบหยิบอุปกรณ์ตรวจจับพิกเซลออกมาอย่างรวดเร็ว จุดสีแดงปรากฏขึ้นบนหน้าจอกะพริบถี่รัวอยู่กลางความว่างเปล่า“เกิดอะไรขึ้น” อู๋เซียงหนานเอ่ยถาม“ทหารชูชีพมาถึงประตูแล้ว และติดตั้งอุปกรณ์ส่งสัญญาณเอาไว้” อัศวินกล่าวพลางปรับแต่งอุปกรณ์ “ต่อไปนี้เราแค่ต้องตามหาแหล่งกำเนิดสัญญาณนี้ ก็จะสามารถเข้าสู่ ‘แวดวงผู้เลื่อมใส’ ผ่านช่องว่างเพื่อไปพบเขาได้”แววตาของเจียหลานเปล่งประกายขึ้นในทันที “เราเข้าไปได้แล้วอย่างนั้นเหรอ”“ใช่แล้ว” อัศวินพยักหน้าพลางกวาดตามองแผนที่อย่างจริงจัง “สถานที่ตั้งอยู่ที่ฮอกไกโด แต่ดูเหมือนจะไม่ได้อยู่บนบก……ประตูอยู่ในทะเลงั้นเหรอ”“ห่างจากชายฝั่งเท่าไหร่”“ราวสามกิโลเมตร แต่ดูเหมือนว่าจะค่อนข้างลึก”“สามกิโลเมตร……เรานั่งเรือไปได้นี่” อู๋เซียงหนานครุ่นคิด “บนเรือมีอุปกรณ์ดำน้ำอยู่ แต่มีแค่สองชุด”“ฉันไม่จำเป็นต้องใช้สิ่งนั้น” เจียหลานกล่าว“ฉันก็ไม่จำเป็นต้องใช้เช่นกัน” อัศวินยักไหล่ “พวกเราอัศวินฝึกฝนร่างกายจนแข็งแกร่งระยะทางและความลึกแค่นี้ไม่ใช่ปัญหา”“……”อู๋เซียงหนานมองทั้งสองคนด้วยสีหน้าประหลาดใจ “เอาเถอะ ในเมื่อพวกนายแน่ใจขนาดนั้น ฉันจะเป็นคนใช้เองก็ได้”เมื่อกำหนดเป้าหมายได้ ทั้งสามคนจึงเร่งฝีเท้า มุ่งห
