ฮารูกิและ หลินชีเยี่ยเดินเคียงข้างกันบนทางเท้า“ตามผมมาทำไม?” ฮารูกิเหลือบมองหลินชีเยี่ยเล็กน้อย “ผมแค่จะออกมาหาซื้ออุปกรณ์ดำน้ำ คงไม่ต้องลากคนมาเป็นเพื่อนขนาดนั้นหรอกมั้ง”หลินชีเยี่ยทำหน้าบึ้ง “ผมอยู่ในบ้านนั้นต่อไปไม่ได้แล้ว รู้สึกเหมือนเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็น ได้ยินอะไรที่ไม่ควรได้ยิน”“……”ฮารูกิไม่เข้าใจในสิ่งที่หลินชีเยี่ยพูดนัก แต่ก็ไม่ได้ซักไซร้ เพียงแค่พยักหน้ารับรู้ ก่อนจะหันกลับไปสนใจทางข้างหน้า“ว่าแต่ ทำไม [ทาเคฮิเมะ] ถึงสนิทกับคุณขนาดนั้นล่ะ” หลินชีเยี่ยถามอย่างสงสัย “แล้ววิญญาณดาบ [อาเมะคูซูเระ] ของคุณล่ะ ทำไมไม่ค่อยออกมาคุยกับคุณบ้างเลย”“……คุย?”อามามิยะ ฮารูกิหยุดคิดไปชั่วครู่ “วิญญาณดาบแต่ละดวงก็มีบุคลิกต่างกัน [อาเมะคูซูเระ] น่ะ เป็นประเภทชอบเก็บตัว และอย่างที่ฉันเคยบอก [ทาเคฮิเมะ] เองก็ต่างจากดาบมากาตสึเล่มอื่น……”“ต่างกันยังไงล่ะ”“[ทาเคฮิเมะ] จะเลือกเจ้านายเพียงคนเดียวไปตลอดกาล เมื่อเธอยอมรับใครแล้ว เธอจะอยู่เคียงข้าง จนกว่าเจ้าของจะตายจากไป แล้วจึงหายไป รอเวลาสิบปีเพื่อปรากฏตัวขึ้นมาใหม่ และเลือกเจ้านายคนต่อไป……”“หายไปสิบปี? แล้วระหว่างนั้นเธอไปอยู่ไหน”“ไม่มีใครรู้ บ้างก็ว่าเธอกำลังรอคอย” ฮารูกิกล่าว “มีตำนานเล่าขานกันว่า ก่อนที่ [ทาเคฮิเมะ] จะกลายเป็นวิญญาณดาบ เธอเคยมีสามี แต่เขาต้องตายจากไปด้วยโรคระบาดในยุคสงคราม หลังจากที่เธอกลายเป็นวิญญาณดาบเธอก็สามารถมองเห็นชะตาช
