ายของเล่นสำหรับผู้ใหญ่ตรงหัวมุมถนนน่ะ”“……” อามามิยะ ฮารูกิพยักหน้าหงึกๆ อย่างมั่นใจ “ต้องใช่พวกเขาแน่ๆ”……ภายในร้านขายของเล่นสำหรับผู้ใหญ่ที่อบอวลไปด้วยบรรยากาศเร่าร้อน โฮชิมิ โชตะยืนตัวแข็งทื่ออยู่ที่มุมห้องใบหน้าแดงก่ำราวกับลูกตำลึงสุก มองจิ้งจอกสาวที่กำลังเลือกชุดคอสเพลย์อย่างเพลิดเพลินสลับกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก“น่ะ……นางปีศาจ……พวกเราไปกันเถอะ!” เขาแอบชะโงกหน้ามองออกไปนอกหน้าต่างอย่างร้อนใจ “ถ้าเดี๋ยวอามามิยะกับคนอื่นๆ มาเจอพวกเราอยู่ที่นี่ล่ะก็ ผม……ผม……”จิ้งจอกสาวหันกลับมาตามเสียง ก่อนจะยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ เธอโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงหวานซึ้ง“แล้วเจ้าจะเป็นยังไงล่ะ?”ลมหายใจอุ่นๆ ปะทะข้างใบหูของโฮชิมิ โชตะ ทำให้ใบหน้าของเขายิ่งแดงก่ำขึ้นไปอีก เขาพึมพำเสียงเบา“ผมก็……อับอายจนแทบอยากมุดแผ่นดินหนี!”“มีอะไรให้ต้องอาย?” จิ้งจอกสาวหยิบเสื้อสีชมพูขาดๆ ออกมาจากตะกร้า ดวงตาสีเหลืองทองที่เย้ายวนใจคู่นั้นหรี่ลงเล็กน้อย “โชตะ เจ้าคิดว่าชุดนี้เป็นอย่างไร? น่าเสียดายที่ขนาดเล็กเกินไป ข้าใส่ไม่ได้……”เธอก้มลงมองหน้าอกของตัวเอง ถอนหายใจอย่างกลัดกลุ้มโฮชิมิ โชตะมองตามสายตาของเธอไปยังจุดหนึ่ง อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย แล้วหันหน้าไปทางอื่น“พวกเราควรไปจริงๆ แล้ว!”“อยากไปจริงๆ หรือ?”“อืม!”“เรียกพี่สาวทาเคฮิเมะให้ฟังหน่อยสิ”“……” โฮชิมิ โชตะกระตุกมุมปาก “ไม่เอา……”“อ้า~ เช่นนั้นก็
