มิต้องรีบไปหรอก รอพี่สาวไปลองชุดนี้ในห้องลองเสื้อผ้าก่อน เจ้าจะเข้าไปกับพี่สาวด้วยไหมล่ะ?”“เราลองต่อไปไม่ได้อีกแล้วนะ……แล้วก็ ใครจะไปเข้าห้องลองเสื้อผ้ากับคุณล่ะ?” ใบหน้าของโฮชิมิ โชตะแดงก่ำจิ้งจอกสาวมองเขาด้วยรอยยิ้ม ไม่พูดอะไร ราวกับรอคอยบางสิ่งโฮชิมิ โชตะเม้มริมฝีปาก แอบมองไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง หลังจากแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่รอบๆ แล้ว ก็พึมพำด้วยเสียงเบาราวกับยุง“พี่……พี่สาวทาเคฮิเมะ……”“อืม……แม้ว่าเสียงจะเบาไปหน่อย แต่พี่สาวก็จะไม่ทำให้เจ้าลำบากใจแล้วล่ะ”ใบหน้าของจิ้งจอกสาวยิ้มประหนึ่งดอกไม้บาน เธอหันหลังกลับ จ่ายเงินค่าชุดคอสเพลย์ทั้งตะกร้า แล้วถือถุงเดินไปข้างๆ โฮชิมิ โชตะ “ไปกันเถอะ พวกเราควรออกไปได้แล้ว”เมื่อได้ยินประโยคนี้ โฮชิมิ โชตะถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก พวกเขาเพิ่งเดินออกมาจากร้านขายของเล่นสำหรับผู้ใหญ่ ก็เห็นร่างสองร่างยืนอยู่ตรงนั้น มองพวกเขาด้วยสีหน้าประหลาด ราวกับว่ารออยู่นานแล้วโฮชิมิ โชตะยืนแข็งทื่ออยู่กับที่อามามิยะ ฮารูกิมองป้ายร้านนี้แล้วสลับกับมองถุงในมือของจิ้งจอกสาว อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปาก “พวกนาย……”“อา……อา……อามามิยะ” โฮชิมิ โชตะ พูดติดอ่าง “นายมาตั้งแต่เมื่อไหร่?”“ตั้งแต่พวกนายสองคนกระซิบกระซาบกันอยู่ตรงนั้น”“……”ในขณะนั้น โฮชิมิ โชตะ รู้สึกอยากจะหนีออกจากโลกนี้ด้วยความเร็วแสง“ขอแนะนำให้รู้จัก นี่คืออาซาบะ ชิจิยะ” หลังจากกล่าวกับโชตะ ฮารูกิก็หันไปพูดกับหลินชีเยี
