รีบไปตีดาบ”เขาไม่รอให้ทั้งสองตอบ อุ้มกล่องเงินและ [จั่นไป๋] ขึ้นมา แล้วรีบเดินไปยังพื้นที่ตีดาบ ดวงตาแดงก่ำที่เหนื่อยล้าคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ไม่เคยมีมาก่อนหลินชีเยี่ยและอามามิยะ ฮารูกิสบตากัน แล้วเดินไปที่ประตูใหญ่อย่างเงียบๆหลังจากทั้งสองจากไป ฟุรุฮาระ โยชิกิวางกล่องและ [จั่นไป๋] ลงบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง มือขวาแตะที่ด้ามดาบสีเทา ค่อยๆ ชักออกมา……ดาบมากาตสึเล่มที่เก้า [คามิคาคุชิ]ชายชราในชุดคลุมสีเทาปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขา“อาจารย์ ขอความช่วยเหลือด้วยครับ” ฟุรุฮาระ โยชิกิโค้งคำนับชายชราอย่างนอบน้อมชายชราลูบเคราตัวเอง สายตากวาดมองดาบและกล่องไปมา แววตาเต็มไปด้วยความซับซ้อน “ไม่นึกเลยว่าหลังจากที่ข้าตายไปแล้ว จะยังมีโอกาสได้ตีดาบมากาตสึอีก……พรสวรรค์ของดาบกับดวงวิญญาณนี้ไม่เลวเลย ถ้าตีสำเร็จดาบเล่มที่สิบนี้น่าจะเกินความคาดหมายของพวกเรา……”“อาจารย์ครับ ในระหว่างกระบวนการตีดาบมากาตสึ กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจะต้องทำให้เทพอามัตสึคามิระแวงท่านช่วยปิดบังกลิ่นอายได้ไหมครับ?”“แน่นอน” ชายชราพูดอย่างมั่นใจ “ความสามารถของ [คามิคาคุชิ] เล่มนี้คือการซ่อนเร้นอย่างสมบูรณ์ ถึงแม้จะไม่มีพลังโจมตี แต่ในการซ่อนกลิ่นอาย มันเป็นอันดับหนึ่งในใต้หล้า”“งั้นก็รบกวนท่านอาจารย์ด้วยครับ”สิ้นเสียง คลื่นพลังที่มองไม่เห็นก็แผ่ออกมาจาก [คามิคาคุชิ] ที่เอวของเขา ปกคลุมบ้านโบราณทั้งหลังจากนั้นบ้านหลังนี้ก็ค่อยๆ จ
