้าคนนี้พูดภาษาจีนกลางได้อย่างคล่องแคล่ว แถมยังมีสำเนียงตะวันออกเฉียงเหนือผสมอยู่เล็กน้อย ฟังดูแปลกหูยิ่งนักเจียหลานยืนนิ่ง“พวกเธอเป็นหน่วยพิทักษ์ราตรีจากต้าเซี่ยใช่ไหม?” ชายหนุ่มมองไปยังอู๋เซียงหนานที่เดินออกมาจากห้องบังคับเรือ “ฉันเป็นทูตพิเศษคนที่หกของสมาคมปีศาจ โค้ดเนม [อัศวิน] รับหน้าที่เป็น ‘ทหารรักษาการณ์’ ในภารกิจทำลายแวดวงผู้เลื่อมใสของที่ราบฟ้าสูงในญี่ปุ่นครั้งนี้”พวกเดียวกัน……เจียหลานค่อยๆ ลดทวนลง ก่อนจะเอ่ยอย่างรู้สึกผิด “ขอโทษ……ฉัน……ชินไปหน่อย”เธอเว้นวรรคชั่วครู่ “ฉันเป็นสมาชิกหน่วยรบพิเศษที่ห้าของหน่วยพิทักษ์ราตรีต้าเซี่ย เจียหลาน”“หน่วยพิทักษ์ราตรีต้าเซี่ย อู๋เซียงหนาน”อู๋เซียงหนานเดินมาถึงหัวเรือ ยื่นมือออกไปด้วยสีหน้าสำนึกผิด “ขอโทษที เพราะความเร็วของคุณสูงมาก พวกเราเลยคิดว่าเป็นสิ่งลี้ลับที่มาโจมตี”อัศวินยักไหล่ ยื่นมือออกไปจับมือกับอู๋เซียงหนาน “ช่างเถอะๆ ขอแค่เจอกันอย่างปลอดภัยก็พอแล้ว”“ไปคุยกันในห้องโดยสารเถอะ”คนทั้งสามเดินเข้าไปในห้องโดยสาร นั่งลงรอบโต๊ะกลม อัศวินมองไปรอบๆ อย่างสนใจ “พวกเธอ… เดินเรือมาจากต้าเซี่ยเลยเหรอ?”“ใช่”“ต้าเซี่ย……” ดวงตาของเขาฉายแววปราถนา “ดินแดนเสรีแห่งเดียวในโลกนี้ ฉันอยากไปเห็นสักครั้งมานานแล้ว”“คุณไม่ใช่คนต้าเซี่ยงั้นเหรอ?”“ไม่ใช่ แต่ก่อนฉันเป็นทาสที่ถูกกักขังอยู่ในแวดวงผู้เลื่อมใสแถวลอนดอน ต่อมา ประธานนำคนมาระเบิดแวดวงผู้เลื่อมใส ฉั
