นถึงได้เป็นอิสระ หลังจากนั้นฉันก็เข้าร่วมสมาคมปีศาจ เริ่มทำงานให้ท่านประธาน”“แล้วทำไมภาษาจีนของคุณถึงได้คล่องขนาดนี้ล่ะ?”“ก่อนเข้าสมาคมปีศาจ ทุกคนต้องผ่านการฝึกภาษาจีน ฉันก็เพิ่งมาเรียนตอนนั้นแหละ” อัศวินยิ้มเจียหลานอดสงสัยไม่ได้ “แวดวงผู้เลื่อมใสคืออะไร?”อัศวินมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะวางแก้วน้ำในมือลง “เธอรู้จัก……อาณาจักรเทพเจ้าไหม?”“คือที่พำนักของเหล่าทวยเทพ”“ถูกต้อง” อัศวินพยักหน้า อธิบายอย่างจริงจัง “อาณาจักรเทพเจ้า ในฐานะที่เป็นที่พำนักของเหล่าเทพ และยังเป็นแหล่งพลังหลักของพวกเทพด้วย สิ่งที่ค้ำจุนให้อาณาจักรเทพเจริญรุ่งเรืองและดำรงอยู่ได้ก็คือ ‘ศรัทธา’ ซึ่งศรัทธานั้นมาจากมนุษย์ และมาจากตำนานเทพที่แพร่หลายในโลกหลังจากหมอกลงมาปกคลุม อาณาจักรเทพเจ้าต่างๆ ในโลกจึงต้องเสียสละดินแดนและผู้คนเพื่อความอยู่รอดแต่พวกเทพก็จะเก็บมนุษย์ไว้ส่วนหนึ่ง จงใจหาสถานที่มากักขังพวกเขาไว้ เพราะเมื่อใดก็ตามที่ประชาชนทั้งหมดตายสายเลือดและตำนานที่สืบทอดกันมานับพันปีก็จะสูญหายไปด้วย พลังศรัทธาที่พวกเขาสามารถใช้ได้ก็จะลดลงอย่างมาก‘แวดวงผู้เลื่อมใส’ คือสถานที่ที่ใช้เลี้ยงดูมนุษย์ เผยแพร่รัศมีศักดิ์สิทธิ์ รวบรวมศรัทธา และให้มนุษย์สืบพันธุ์”เจียหลานครุ่นคิด “คล้ายกับ… ฟาร์มเลี้ยงมนุษย์อย่างนั้นเหรอ?”“เข้าใจแบบนั้นก็ได้” อัศวินพยักหน้า “อาณาจักรเทพเจ้าแต่ละแห่ง ภาชนะที่ใช้บรรจุแวดวงผู้เลื่อมใสย่อมแตกต่างกัน บางแ
