วตัวนี้มีคุณสมบัติครบถ้วนที่จะเป็นวิญญาณดาบฟุรุฮาระ โยชิกิมองเขาด้วยสีหน้าประหลาดใจ “เมื่อคืนนายออกไปข้างนอกงั้นเหรอ?”“เปล่า”“ถ้างั้นนายไปหาวิญญาณดาบมาจากไหน? อย่าบอกนะว่านายไปขุดมามั่วๆ น่ะ”หลินชีเยี่ยพูดอย่างจนใจ “……ยังไงก็ตาม ผมหาวิญญาณที่เหมาะสมได้แล้วจริงๆ ผมควรทำยังไงถึงจะเก็บมันเข้าไปในดาบ [จั่นไป๋] ได้?”ฟุรุฮาระ โยชิกิจ้องมองอยู่นานเพื่อให้แน่ใจว่าอีกฝ่ายไม่ได้ล้อเล่น จากนั้นก็หันหลังเดินไปที่กล่องใบหนึ่งที่มุมลานค้นหาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหยิบกล่องสีเงินออกมา“ถ้านายหาวิญญาณที่เหมาะสมได้จริง ก็เก็บมันเข้าไปในกล่องนี้ ที่เหลือฉันจัดการเอง”หลินชีเยี่ยรับกล่องมา ก่อนจะพยักหน้า……โรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้า“ต้าไป๋……ใช่มั้ย?” หลินชีเยี่ยเพ่งพินิจหมีขาวร่างใหญ่ตรงหน้า กวาดตามองป้ายหมายเลข ‘008’ บนอกมัน แล้วพูดช้าๆ“นั่นเป็นชื่อที่พี่ใหญ่……หัวหน้าอาจูตั้งให้ครับ” หมีขาวตอบอย่างขลาดกลัว “ท่านผู้อำนวยการ ผมแค่แอบกินปลาย่างห้าตัวเท่านั้นจริงๆ ไม่ได้มากกว่านั้นเลย หัวหน้าอาจูก็ดุผมไปแล้ว คุณไม่จำเป็นต้อง……”“ฉันไม่ได้มาหานายเรื่องนี้” หลินชีเยี่ยส่ายหน้าเบาๆหมีขาวชะงักไม่ใช่เรื่องนี้?แล้วมีอะไรอีก? มันทำอะไรผิดอีกล่ะ?ไม่มีนี่……หลินชีเยี่ยกระแอมเบาๆ จ้องตามัน พูดด้วยน้ำเสียงโน้มน้าว “ฉันเห็นได้ว่า ศักยภาพของนายสูงกว่าที่คนอื่นเห็นมาก อนาคตของนายยังอีกยาวไกล ตำแหน่งปัจจุบันจำกัดการแสดงศักยภาพขอ
