ีบโค้งคำนับทักทายทันที“สวัสดีครับ ท่านผู้อำนวยการ”“อืม” หลินชีเยี่ยพยักหน้ารับ สายตากวาดมองร่างนั้นแวบหนึ่ง ก่อนเดินตรงเข้าไปในครัว เขากำลังจะสั่งอะไรบางอย่างกับอาจู แต่กลับชะงักไปชั่วขณะ!เดี๋ยว!เมื่อกี้… มีอะไรเดินผ่านไป?!เขาหันกลับไปมองร่างใหญ่โตสีขาวที่เดินหูลู่หางตกไปทางระเบียง ก่อนจะตะโกนลั่น“หยุดก่อน!”……“อะไรนะ? นายเจอวิญญาณดาบแล้วเหรอ?”ในลานบ้าน ทั้งฟุรุฮาระ โยชิกิและอามามิยะ ฮารูกิต่างก็มองหลินชีเยี่ยด้วยสีหน้าราวกับเห็นผีคนหลังพยักหน้าหนักแน่น “วิญญาณสมบูรณ์ มีสติปัญญา แข็งแกร่ง เต็มใจ แถมยังมีความสามารถด้านมิติด้วยผมเจอมันแล้ว”ตอนที่ได้ยินฟุรุฮาระ โยชิกิบรรยายถึงข้อจำกัดในการหาวิญญาณดาบ หลินชีเยี่ยก็คิดว่ามันเป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้จนกระทั่งเมื่อคืนที่เขาได้พบกับหมีขาวตัวนั้นในโรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้าผู้ช่วยพยาบาลในโรงพยาบาลจิตเวชล้วนเป็นวิญญาณ และด้วยพลังของโรงพยาบาล ทำให้จิตวิญญาณเหล่านี้ไม่เพียงแต่สมบูรณ์ แต่ยังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ อีกด้วย ส่วนหมีขาวตัวนี้ก็อยู่ขั้นอนันต์ ซึ่งนิกซ์ส่งมาให้หลินชีเยี่ยฆ่าในตอนที่พวกเขากำลังต่อสู้กันอยู่ในหมอกหลินชีเยี่ยยังจำได้ดีว่า มันสามารถเทเลพอร์ต ปรากฏตัวโจมตีจากทุกทิศทุกทาง เพียงแค่ฝ่ามือเดียวก็สามารถซัดเจี้ยหลานกระเด็นได้ อาจกล่าวได้ว่า ความสามารถของมันช่างเข้ากันได้ดีกับ [จั่นไป๋] ที่สามารถฟาดฟันได้โดยไม่จำกัดระยะทางหมีขา
