นั้นได้ นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมดาบมากาตสึถึงไม่สามารถสร้างขึ้นใหม่ในยุคปัจจุบันได้ แล้ว……พวกนายมีดวงวิญญาณที่ตรงตามเงื่อนไขหรือเปล่า?”อามามิยะ ฮารูกิจมอยู่ในความเงียบแม้เขาจะรู้เรื่องดาบมากาตสึอยู่บ้าง แต่ก็ไม่คิดว่าเงื่อนไขของวิญญาณดาบจะเข้มงวดขนาดนี้ อย่างที่ฟุรุฮาระ โยชิกิพูด วิญญาณแบบนี้ไม่มีทางมีอยู่ในญี่ปุ่น นั่นก็หมายความว่า การใส่วิญญาณดาบให้ดาบเล่มนี้เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้…หลินชีเยี่ยถอนหายใจอย่างจนปัญญา เขาเดินไปหาอามามิยะ ฮารูกิแล้วตบไหล่เบาๆ พลางปลอบใจว่า“ไม่เป็นไร แค่ซ่อมมันได้ก็พอแล้ว ไม่มีวิญญาณดาบก็ไม่เห็นเป็นไร”อามามิยะ ฮารูกิเห็นดังนั้นก็ได้แต่ล้มเลิกความคิด“ดึกแล้ว พวกนายไปหาห้องพักผ่อนตามสบายเถอะ ฉันจะเริ่มทำงานแล้ว” ฟุรุฮาระ โยชิกิเห็นว่าการสนทนาจบลงแล้ว จึงไล่แขกออกไปโดยไม่ลังเล เขาหยิบดาบสองท่อนขึ้นมาแล้วเดินไปยังพื้นที่ตีดาบอามามิยะ ฮารูกิลุกขึ้นจากม้านั่งเตี้ย เดินไปยังบ้านด้านหลังพร้อมกับหลินชีเยี่ย“เขาไม่นอนเหรอ?” หลินชีเยี่ยดูเวลาแล้วถาม“เขามักจะนอนตอนกลางวัน ตีดาบตอนกลางคืน และปกติจะนอนแค่วันละสี่ชั่วโมง” อามามิยะ ฮารูกิเหลือบมองร่างสูงใหญ่ที่กำลังวุ่นอยู่กับงาน “เพราะอยู่ที่นี่มานาน ไม่ค่อยได้พูดคุยกับใคร นิสัยเลยค่อนข้าง……แปลกไปบ้าง”หลินชีเยี่ยพยักหน้า นึกถึงดวงตาสีดำลึกโบ๋นั่น ก็เข้าใจขึ้นมาเป็นพวกบ้างานนี่เอง……“เราไม่สามารถใส่วิญญาณดาบให้คุณได้ ข้
