ารจัดการของหลี่อี้เฟยจะไม่เลวจริงๆ……หลินชีเยี่ยคิดในใจเขาเดินไปที่ห้องหนังสือ เห็นบรากีและเมอร์ลินกำลังนั่งทานอาหารอยู่ที่โต๊ะเล็กๆ ตรงหน้าทั้งสองมีอาหารแปดอย่างวางอยู่ และข้างๆ ยังมีเหล้าผลไม้อีกสองไห พวกเขากำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย“ท่านผู้อำนวยการ?” บรากีบังเอิญเห็นหลินชีเยี่ยเดินมาที่ประตู เขาก็ลุกขึ้นยืนโบกมือให้อย่างตื่นเต้น “ท่านผู้อำนวยการ มาทานด้วยกันหรือไม่?”“สายัณห์สวัสดิ์ ท่านผู้อำนวยการ” เมอร์ลินกล่าวทักทายพร้อมรอยยิ้มหลินชีเยี่ยเดินเข้าไปในห้อง เหลือบมองเก้าอี้เปล่าอีกตัวหนึ่ง ถามอย่างสงสัยว่า“มีแค่พวกคุณสองคนเหรอ?”“ขอรับ” บรากีนั่งลงบนเก้าอี้ ยักไหล่แล้วพูดว่า “จริงๆ แล้ว หลี่อี้เฟยกับคนอื่นๆ ก็เตรียมอาหารไว้ให้คนในห้องหมายเลขสี่ด้วย แต่……ดูเหมือนว่าเขาจะไม่อยากมาทานกับพวกเรา”เมอร์ลินพยักหน้า “ข้าก็เลยให้พวกเขาเอาอาหารไปส่งที่ห้องทีหลัง”หลินชีเยี่ยเดินไปที่หน้าต่าง มองไปยังห้องหมายเลขสี่ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ประตูห้องยังปิดสนิท เขาถอนหายใจยาว
