ล่มอื่นๆ ใช่ไหม?”“ใช่แล้ว แต่ทั้งหมดนั่นเป็นแค่ในแง่ทฤษฎี ในฐานะวิญญาณดาบ เขาไม่สามารถลงมือตีหรือซ่อมแซมดาบอีกแปดเล่มได้ด้วยตัวเอง” อามามิยะ ฮารูกิอธิบาย “ดังนั้น ผู้สืบทอดดาบเล่มที่เก้าทุกรุ่น จึงเป็นผู้ที่มีความสามารถพิเศษด้านการตีดาบ ช่างตีดาบที่เรากำลังจะไปหา ก็คือผู้ครอบครองดาบมากาตสึเล่มที่เก้าในรุ่นปัจจุบัน”“แต่… คุณไม่ได้บอกเหรอว่าดาบมากาตสึไม่มีวันพัง? ทำไมถึงต้องซ่อม?”“คำถามนี้ของนายถือว่าตรงจุดมาก” อามามิยะ ฮารูกิถอนหายใจ “เพราะตัวดาบมากาตสึนั้นไม่สามารถถูกทำลายได้ ดังนั้นความสามารถในการซ่อมแซมดาบที่ติดมากับดาบเล่มที่เก้านี้ จึงดูไร้ประโยชน์ ไม่เคยได้ใช้เลย อีกทั้งตัวดาบเล่มนี้ก็ไม่มีพลังโจมตี นี่ก็เป็นสาเหตุว่าทำไมดาบเล่มที่เก้าถึงค่อยๆ เลือนหายไปจากสายตาของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เว้นแต่ว่าจะเกิดเหตุการณ์พิเศษที่ทำให้วิญญาณดาบมากาตสึได้รับความเสียหาย ถึงจะมีคนไปตามหาเจ้าของดาบเล่มที่เก้าเพื่อขอให้ซ่อมแซม……”“แล้วคุณหาเขาเจอได้ยังไง?”“ตอนนั้นอาจารย์ของผมพามา”“อ้อ”หลินชีเยี่ยเดินตามอามามิยะ ฮารูกิขึ้นเขาไปเรื่อยๆ ยิ่งลึกเข้าไปในป่า บรรยากาศรอบตัวก็ยิ่งมืดครึ้ม แม้จะเป็นตอนกลางวัน แต่แสงแดดยังแทบส่องลงมาไม่ถึง สุสานรกร้างที่ผ่านมาเป็นครั้งคราว ยิ่งทำให้บรรยากาศน่าขนลุกแน่นอนว่าสภาพแวดล้อมแบบนี้ ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรต่อหลินชีเยี่ยและอามามิยะ ฮารูกิหากมีสิ่งชั่วร้ายโผล่ออกมาจริงๆ พ
