ยในเบ้าตาสีดำที่ลึกโหล ดูยังไงก็น่ากลัว“มีธุระอะไรรึเปล่า?”“……มี”อามามิยะ ฮารูกิหันไปหาหลินชีเยี่ย “ดาบล่ะ?”หลินชีเยี่ยได้สติ หยิบกล่องดำที่อยู่ด้านหลังออกมา วางลงบนพื้นแล้วเปิดออก ดาบยาวสีขาวที่หักเป็นสองท่อนอยู่ภายใน สะท้อนแสงไฟจากเตาหลอมเป็นประกายเย็นยะเยือกก่อนมา หลินชีเยี่ยได้อัญเชิญดาบ [จั่นไป๋] ออกมาใส่ไว้ในกล่องดาบ“ช่วยดูหน่อยว่าซ่อมดาบเล่มนี้ได้ไหม?” อามามิยะ ฮารูกิพูดขึ้นฟุรุฮาระ โยชิกิเดินไปที่กล่องดำ นั่งยองๆ ลง พลางหยิบดาบสองท่อนขึ้นมาอย่างช้าๆ ดวงตาที่ดูเหมือนปลาตายคู่นั้นพลันเปล่งประกายมีชีวิตชีวา เขาเพ่งพินิจดาบเล่มนี้อย่างละเอียดผ่านไปเนิ่นนาน เขาก็พยักหน้า“ไม่มีปัญหา ให้เวลาฉันห้าวัน”ได้ยินน้ำเสียงหนักแน่นของเขา หลินชีเยี่ยก็รู้สึกประหลาดใจ ช่างตีดาบคนนี้ดูท่าจะไม่ธรรมดาอามามิยะ ฮารูกิดูเหมือนจะไม่แปลกใจกับเรื่องนี้ เขาเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “ซ่อมเสร็จแล้ว ก็ใส่จิตวิญญาณให้มันด้วยล่ะ”ฟุรุฮาระ โยชิกิตกตะลึง หันกลับมาอย่างแข็งทื่อ “ล้อเล่นรึไง?”
