าคุยะลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตัดสินใจพูดความจริง “หัวหน้าตระกูลคนเก่าของพวกเรา หรือก็คือคุณตาของยูรินะป่วยหนักใกล้จะสิ้นใจแล้ว ท่านอยากพบหน้าหลานสาวเป็นครั้งสุดท้ายก่อนตาย……อีกอย่าง ทายาทสามคนของตระกูลคาเซมัตสึริรุ่นก่อน ลูกสาวคนโต คาเซมัตสึริ อากิโกะ เสียชีวิตจากโรคร้าย ลูกสาวคนรอง คาเซมัตสึริ เอมิ แท้งลูกจนเสียสติไป ส่วนลูกชายคนโต คาเซมัตสึริ ทาคาชิ ก็ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต……ในรุ่นหลานเหลือเพียงยูรินะคนเดียว พวกเราจึงหวังว่าเธอจะกลับไปสืบทอดตระกูล”สีหน้าของหลินชีเยี่ยพลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย‘ตอนนี้ยูรินะใช้นามสกุลอื่นไปแล้ว ยังจะกลับไปสืบทอดตระกูลคาเซมัตสึริได้อีกเหรอ?ตระกูลคาเซมัตสึรินี่ลำบากถึงเพียงนี้เชียวเหรอถึงขนาดไร้คนสืบทอดตระกูลแล้ว?’อย่างไรก็ตาม จากข้อมูลที่หลินชีเยี่ยได้รับจากซามุกาวะ สึคาสะ ตระกูลคาเซมัตสึริก็ตามหายูรินะมานานแล้วจริงๆ เพียงแต่ถูกตระกูลซามุกาวะตัดหน้า พาตัวเธอมาโอซาก้าเสียก่อน ทำให้พวกเขาตามหาไม่พบและดูจากท่าทางจริงจังในการมาไถ่ตัวครั้งนี้แล้ว ก็ไม่น่าจะเป็นการโกหกหลินชีเยี่ยหันไปมองยูรินะ รอคำตอบจากเธอ เพราะนี่เป็นเรื่องภายในของเธอกับตระกูลคาเซมัตสึริ เขาเป็นเพียงคนนอกไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยว และเขาเชื่อว่าด้วยความฉลาดของยูรินะ เธอย่อมตัดสินใจได้ด้วยตัวเอง“คุณตา……” ยูรินะยืนนิ่งอยู่กับที่ พึมพำเบาๆนับตั้งแต่เกิดมา เธออาศัยอยู่กับแม่ที่โยโกฮาม่ามาโดยตล
