นเขตคุมขัง นอกจากฉัน ก็ไม่มีผู้บุกรุกคนอื่น ดังนั้นเขาน่าจะไม่ถูกจับ”“เขาน่ะเหรอจะถูกจับง่ายๆ เขาเป็นถึงหลินชีเยี่ยเชียวนะ” อันชิงอวี๋ยิ้มกล่าวเฉาเยวียนมองเขาอย่างเหม่อลอยอันชิงอวี๋ก็รู้ตัวว่าพูดไม่เข้าหู จึงกระแอมเบาๆ แล้วเปลี่ยนหัวข้อโดยอัตโนมัติ “นอกจากเขา ยังมีคนอื่นอีกไหม?”“มี ตอนนั้นผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ให้ฉันดูรูปทั้งหมดห้าใบ” เฉาเยวียนนึกทบทวน “ใบแรกเป็นพั่งพั่ง ใบที่สองและสามเป็นนายกับเจียงเอ่อร์ ใบที่สี่……เป็นคนที่ฉันไม่เคยเห็น ใบที่ห้าเป็นชีเยี่ย”ดวงตาของอันชิงอวี๋หรี่ลงเล็กน้อย “ถ้ารูปเหล่านี้เรียงตามลำดับเวลา หลังจากนายก็จะเป็นพั่งพั่ง แล้วก็เป็นฉันกับเจียงเอ่อร์เมื่อหนึ่งปีครึ่งก่อน แต่ทำไมถึงมีคนแปลกหน้าด้วย? หรือว่าจะมีคนอื่นที่เหมือนพวกเรา?”“ไม่ใช่” เฉาเยวียนส่ายหน้าอย่างมั่นใจ “ฉันไม่ใช่คนแรกที่ขึ้นฝั่ง พั่งพั่งต่างหากที่เป็นคนแรก ตอนที่ฉันเพิ่งถูกจับมาที่นี่พวกเขาก็ถามฉันเกี่ยวกับรูปของพั่งพั่ง ตอนนั้น ลำดับที่ถูกต้องควรจะเป็น พั่งพั่ง ฉัน นาย และเจียงเอ่อร์ คนแปลกหน้า และหลินชีเยี่ย”“นั่นหมายความว่า เจียหลานและเสิ่นชิงจู่ยังไม่ได้ขึ้นฝั่ง?” อันชิงอวี๋ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วปฏิเสธความคิดนั้น“ไม่แน่นอน การที่พวกเขายังไม่ถูกผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์จับภาพได้ ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไม่ได้มา……”“พูดตามตรง ฉันสงสัยอยู่เหมือนกัน” เฉาเยวียนอดใจไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้น “ถ้าคนแร
