ิ่งรอบตัวเลย เขายืนนิ่งอยู่ริมถนน เงยหน้ามองท้องฟ้าเบื้องบนที่มีจานบินขนาดใหญ่สีเงินลอยอยู่ท่ามกลางเมฆฝน ดวงตาของเขาลึกล้ำและเย็นชาราวกลับทะเลสาบในฤดูหนาวไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ เขาค่อยๆ ยกมือขึ้นลูบใบหน้าตัวเองใบหน้าธรรมดาของชายวัยกลางคนหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยใบหน้าเย็นชาที่มีแผลเป็นน่ากลัวสามรอย หากไม่นับรอยแผลเหล่านั้น นี่คงเป็นใบหน้าของคุณลุงรูปงามราวกับภาพวาดทันใดนั้น คนที่เคยเดินผ่านไปมาต่างก็รู้สึกคุ้นเคยกับใบหน้านี้……พวกเขาราวกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ดวงตาพลันเบิกกว้าง!ชายที่ถือดอกกุหลาบสีแดงเหี่ยวเฉา มีดาบสี่เล่มคาดอยู่ที่เอว ตอนนี้ เขาไม่ใช่ลุงเคียวซูเกะจากต้นไม้ราตรีคลับในโอซาก้าอีกต่อไป แต่เขาคือ ยูริ โคกูเท็ตสึ อาชญากรระดับปีศาจร้ายที่ทางการต้องการตัว
