คิดอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะพยักหน้าหนักแน่น“ตกลง สามวัน ขอเวลาฉันอีกสามวัน!” ดวงตาของอันชิงอวี๋ฉายแววมุ่งมั่น “ภายในสามวัน ฉันจะจัดการพวกผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ แล้วกลับมาช่วยนายให้ได้!”จัดการพวกผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ภายในสามวัน?หากเป็นคนอื่นเอ่ย เฉาเยวียนคงไม่เชื่อ แต่ถ้าเป็นอันชิงอวี๋……เรื่องก็ต่างออกไปถ้าอันชิงอวี๋บอกว่าทำได้ ก็ต้องทำได้อย่างแน่นอน“ตกลง” เฉาเยวียนพยักหน้า “ฉันจะรอ”อันชิงอวี๋มองเขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหันหลังเดินออกไปอย่างแน่วแน่เมื่อประตูคุกปิดลง ห้องขังก็ตกอยู่ในความมืดอีกครั้ง ความเจ็บปวดแล่นริ้วทำให้ เฉาเยวียนต้องกัดฟันแน่น แต่คราวนี้ ความเจ็บปวดแสนสาหัสนั้นกลับไม่ทรมานเกินจะทน……หลังจากเวลาผ่านไป มุมปากของเฉาเยวียนปรากฏรอยยิ้มจางๆ“มีเพื่อนอยู่ข้างๆ ช่างอบอุ่นหัวใจ……”……[ชิงอวี๋ ฉันปิดบังกล้องวงจรปิดตอนที่คุณเข้าไปในห้องขังและคุยกับเฉาเยวียนแล้ว รวมถึงลบบันทึกผู้เยี่ยมเยียนทั้งหมด ไม่มีใครรู้ว่าคุณเคยมาที่นี่]เสียงของเจียงเอ่อร์ดังขึ้นในหูฟังบลูทูธ อันชิงอวี๋พยักหน้ารับเบาๆ“ขอบใจมาก”[คุณมั่นใจจริงๆ เหรอว่าจะจัดการกับพวกผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้ภายในสามวัน] น้ำเสียงของเจียงเอ่อร์เต็มไปด้วยความกังวล [พวกนั้นแต่ละคนล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งขั้นอนันต์ อีกทั้งยังมีความสามารถที่ทรงพลังตอนนี้คุณยังขาดอีกครึ่งก้าวกว่าจะก้าวเข้าสู่ขั้น ‘พิภพ’ ]“ใครบอกว่าฉันจะฆ่า