กในฐานะลูกสาวคนโตของตระกูลคาเซมัตสึริ ถือเป็นคนที่มีอิทธิพลมากในโตเกียว แทบทุกคืนเธอจะมาหาพ่อที่ร้าน ให้พ่อไปดื่มด้วย และมักจะสั่งเหล้าและของขวัญระดับสูงสุดให้ตลอด ก็เพราะมีเธอ พ่อถึงได้ครองอันดับหนึ่งของเหล่าโฮสต์ในชินจูกุมาตลอด……”“แล้วต่อมาล่ะคะ?” ดวงตาของยูรินะลุกโชนด้วยไฟแห่งความอยากรู้อยากเห็น“ต่อมา ครอบครัวของเธอก็รู้เรื่องนี้เข้า ตระกูลคาเซมัตสึริมีธรรมเนียมที่เคร่งครัดมาก หัวหน้าตระกูลคนเก่าสั่งกักบริเวณเธอไว้ในบ้านเป็นเวลานาน ประกอบกับการแย่งชิงอำนาจภายในตระกูลคาเซมัตสึริ ทำให้อำนาจและสถานะของเธอในตระกูลค่อยๆ ถูกลดทอนลงพอลูกคนที่สามของหัวหน้าตระกูลคาเซมัตสึริเกิด เธอก็หมดโอกาสที่จะได้สืบทอดตำแหน่งหัวหน้าตระกูลโดยสิ้นเชิง สถานะในบ้านก็ตกต่ำลงถึงขีดสุด…วันนั้น เธอแอบหนีออกจากบ้าน ไม่ได้ขับรถหรูมาที่ร้านอย่างโอ่อ่าเหมือนเคย แต่สวมหมวกและหน้ากากมาอย่างเงียบๆ มาหาพ่อที่ร้านแล้วร้องไห้ บอกว่าตอนนี้เธอไม่เหลืออะไรแล้ว ถามพ่อว่าจะดื่มกับเธออีกครั้งได้ไหม”“ปะป๊าตกลงใช่ไหมคะ?”“แน่นอนว่าไม่ พ่อเป็นโฮสต์ที่มีจรรยาบรรณ ถ้าลูกค้าไม่จ่ายเงิน ก็จะไม่ดื่มด้วย” ลุงเคียวซูเกะขมวดคิ้วยูรินะยิ้มกว้าง “ช่างเป็นผู้ชายที่สารเลวจริงๆ……”“ดังนั้น พ่อจึงลาออกจากการเป็นโฮสต์” ลุงเคียวซูเกะยักไหล่“หา? ทำไมล่ะคะ?”“ตอนนั้นเธอก็ถามแบบนี้เหมือนกัน” ลุงเคียวซูเกะยิ้มเล็กน้อย “ตอนนั้น พ่อใช้ปลายนิ้วเชยใบหน้า