บทที่ 167 หงชี่ผู้โศกเศร้าเสียใจ
กระบี่แพะแดง!
นี่คือกระบี่อาคมที่ผู้อาวุโสหลินมอบให้แก่เมิ่งฝาน
มันคือกระบี่อาคมที่ไร้ซึ่งจิตวิญญาณกระบี่ และผู้บำเพ็ญระดับเทียนหยวนก็สามารถใช้งานได้
อีกทั้งยังเป็นกระบี่คู่กายที่ศิษย์พี่ของเมิ่งฝาน ผู้ที่เขาไม่เคยพบหน้าเคยใช้งานมาก่อน
ศิษย์พี่ผู้นั้นได้ล่วงลับไปแล้ว ชาตินี้เมิ่งฝานคงไม่มีโอกาสได้พบเจออีก
ดังนั้น การชักกระบี่แพะแดงของศิษย์พี่ออกมาเป็นครั้งแรกนี้ เขาจะไม่มีวันทำให้มันต้องมัวหมองเด็ดขาด!
ในเวลาเดียวกัน กระบี่หงชี่ที่ข้างเอวของเมิ่งฝานก็หลุดออกจากฝักเองโดยอัตโนมัติ กลายเป็นลำแสงกระบี่ที่สั่นสะเทือนเลื่อนลั่น
กระบี่หงชี่คือกระบี่บินประจำกายของเมิ่งฝาน ช่วงเวลาที่ผ่านมามันได้ดูดซับต้นกำเนิดแห่งกระบี่ไปไม่น้อย ยามนี้จึงแข็งแกร่งกว่ากระบี่วิญญาณทั่วไปมากนัก
ทว่าหากเทียบกับกระบี่อาคมแล้ว ก็ยังคงมีช่องว่างที่ห่างชั้นกันอยู่ไม่น้อย!
ในยามนี้เมิ่งฝานเตรียมจะสังหารมารร้ายระดับหนิงตานผู้นี้ ย่อมต้องทุ่มสุดกำลัง ดังนั้นเขาจึงไม่คิดจะปกปิดหรือซ่อนเร้นกระบี่แพะแดงที่แข็งแกร่งกว่าเล่มนี้ไว้