คิดของยูรินะปรากฏภาพหญิงชราผมขาวโพลนโดยไม่รู้ตัว ผู้ที่คอยพับนกกระเรียนกระดาษอยู่ข้างๆ เธอทุกวัน ยิ้มเรียกเธอว่า ‘ยูรินะน้อย’คุณย่าสึรุ……ไม่ ไม่ใช่……คุณย่าสึรุ ตอนนี้ควรจะอยู่ที่บ้านพักคนชราในโยโกฮาม่า ไม่ได้มาโอซาก้ากับเธอนี่!ยูรินะยืนนิ่งอยู่กับที่ ความคิดในหัวสับสนวุ่นวายไปหมดทันใดนั้น ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ก็พุ่งออกมาจากฝูงชน ราวกับสายฟ้าสีทองที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว พุ่งเข้าโจมตีอามามิยะ ฮารูกิ วงแหวนสีทองสองวงหลุดออกจากมือของอีกฝ่าย!อามามิยะ ฮารูกิผมขาวขมวดคิ้วแน่น รีบยกดาบขึ้นรับ สายฝนเส้นเล็กๆ ปัดวงแหวนวงหนึ่งออกไป พร้อมกันนั้นเขาเหยียบลงบนแอ่งน้ำอย่างแรงด้วยเท้าขวา มังกรน้ำหลายตัวที่รวมตัวกันจากสายฝนพลันปรากฏขึ้น!มังกรน้ำปะทะกับวงแหวนแสง ทำให้อาคารสองข้างถนนพังทลายลงมาอามามิยะ ฮารูกิเคลื่อนไหวอย่างฉับไว ผมสีขาวพริ้วไหวในสายฝน ต่อสู้กับผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ชุดคลุมเหลืองในระยะประชิด!แสงดาบอันเจิดจ้าพวยพุ่ง สายฝนอันละเอียดอ่อนถักทอเป็นตาข่ายขนาดใหญ่กลางอากาศ ตัดร่างของผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์จนกลายเป็นหมอกเลือดกระจายออกไปทันใดนั้น ในบรรดาคนที่คุกเข่าอยู่บนพื้น รูปร่างของคนหนึ่งพลันบิดเบี้ยว กำลังเปลี่ยนเป็นผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ชุดคลุมเหลืองอย่างรวดเร็วอามามิยะ ฮารูกิขมวดคิ้วแน่น ก้าวไปข้างหน้ายูรินะ เนื่องจากการเผาผลาญอายุขัยมากเกินไป ใบหน้าจึงเริ่มซีดเผือด“ยูรินะจัง เราต้องการด
