นพายูรินะกลับมาที่หน้าร้านต้นไม้ราตรีคลับยูรินะอุ้มกล่องกระดาษเดินเข้าไปในคลับ เธอมองไปรอบๆ แต่ไม่พบลุงเคียวซูเกะ จึงทำให้เธอรู้สึกแปลกใจ“ลุงเคียวซูเกะอยู่ไหนคะ?”ร่างของคินสั่นเล็กน้อย เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มและตอบว่า “เดี๋ยวเขาก็กลับมา พวกเราพักผ่อนที่นี่ก่อนนะ”คินก้าวเข้าไปในคลับ ดวงตาของเขาวาบขึ้นด้วยแสงประหลาดอีกครั้ง โคมไฟหน้าต้นไม้ราตรีคลับหรี่ลงเล็กน้อยแล้วกลับมาสว่างตามปกติอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นภายในคลับ ประตูและหน้าต่างทั้งหมดพังเสียหาย โต๊ะและเก้าอี้กระจัดกระจาย ยูรินะจึงเลือกนั่งบนเก้าอี้ตัวเล็กๆ ระหว่างรอลุงเคียวซูเกะกลับมาเงียบๆส่วนคินนั้นเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ชั้นสอง เขาสอดส่ายสายตาสำรวจสิ่งรอบข้างอย่างระมัดระวังหลายนาทีต่อมา ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ในชุดเหลืองยืนอยู่ที่ปากทางเข้าซอยเล็กๆ“อยู่แถวนี้สินะ……”เขาก้าวเข้าไปในซอย ร้านค้าในซอยนี้มีไม่มาก ตรงทางเข้าเป็นร้านปิ้งย่างที่ปิดไปแล้ว ถัดไปเป็นร้านเหล้า และต่อไป……ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ในชุดเหลืองเดินผ่านโคมไฟ แสงสีเหลืองอ่อนสาดส่องผ่านดวงตาของเขา เมื่อมาถึงปลายซอยเขาก็เงยหน้ามองร้านสุดท้ายไม่มี?ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ในชุดเหลืองตกตะลึงร้านสุดท้ายในซอยนี้กลับว่างเปล่า ถนนสายนี้สิ้นสุดที่ร้านเหล้า ถัดไปมีแต่พื้นที่รกร้าง และไม่มีอะไรอยู่เลยขณะที่เขากำลังจะหันหลังกลับ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในใจของเขาอย่าง
