สึคาสะชั่วพริบตานั้นเงาร่างขนาดใหญ่พลันปรากฏขึ้นตรงหน้าซามุกาวะ สึคาสะตูม!!!จรวดทั้งสองลูกระเบิดพร้อมกัน ลูกไฟร้อนแรงแผ่ขยายอย่างรวดเร็วในอากาศ ครอบคลุมอาคารหลายหลังที่อยู่เบื้องล่าง ราวกับเป็นดวงอาทิตย์ดวงใหม่ที่ผุดขึ้นมาท่ามกลางราตรีกาลแห่งโอซาก้า คลื่นความร้อนสาดซัดกระหน่ำไปทั่วตึกระฟ้ามากมายร่างกายของอามามิยะ ฮารูกิกลืนหายไปกับสายฝน ก่อนจะปรากฏตัวอีกครั้งในที่ซึ่งไกลออกไป หากเขายังยืนอยู่ในตำแหน่งเดิม แรงระเบิดของจรวดสองลูกนี้ก็คงส่งผลกระทบไปถึงเขาแน่นอนเขาเงยหน้ามองท้องฟ้า พลางขมวดคิ้วเล็กน้อยกิ่งไม้ที่พันรัดซามุกาวะ สึคาสะถูกตัดขาดไปแล้ว ท่ามกลางเปลวเพลิงที่ลุกโชน รูปปั้นหินสีดำสูงร้อยเมตรลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ มือทั้งสองข้างโอบกอดดาบสีดำขนาดมหึมา ใบดาบตั้งอยู่ตรงหน้าอก ดุจดั่งรูปสลักหินที่ปกป้องสมบัติล้ำค่ามาเนิ่นนานรูปปั้นหินนี้เองที่ช่วยซามุกาวะ สึคาสะรับการโจมตีจากจรวดสองลูก“วิญญาณดาบ [โคกุโจ] สินะ……” อามามิยะ ฮารูกิพึมพำนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นวิญญาณดาบ [โคกุโจ] มันต่างจากวิญญาณดาบของดาบอาถรรพ์เล่มอื่นที่เขาเคยพบวิญญาณดาบของดาบเล่มนี้ไม่เหมือนสิ่งมีชีวิต แต่กลับแผ่คลื่นพลังที่น่าสะพรึงกลัวออกมาหลินชีเยี่ยจ้องมองรูปปั้นหินนี้เช่นกัน เขาขมวดคิ้วครุ่นคิดบางอย่างรูปปั้นหินสีดำค่อยๆ จางหายไปกลายเป็นเงา ซามุกาวะ สึคาสะที่รอดตายมาได้หมดกำลังใจในการต่อสู้อย่างสิ้นเชิง อามามิย
