ะ ฮารูกิคนเดียวก็ทำให้เขาปวดหัวพอแล้ว ยิ่งมีหลินชีเยี่ยที่มีพลังการต่อสู้อันน่าตกใจ และยังสามารถยิงจรวดและควบคุมพืชได้อีก เขาไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายได้แน่แต่เขาไม่เข้าใจว่าอามามิยะ ฮารูกิมาร่วมมือกับหลินชีเยี่ยได้อย่างไร?ซามุกาวะ สึคาสะใช้เท้าทั้งสองข้างเหยียบขอบตึกอย่างแรง ร่างกายกระโดดคล่องแคล่วไปยังสนามรบอันวุ่นวายของแก๊งต่างๆ เขารีบขึ้นรถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งที่ไม่ได้ถอดกุญแจออก บิดคันเร่ง ท่ามกลางเสียงคำรามดังสนั่น ขับมอเตอร์ไซค์พุ่งไปยังใจกลางเมือง!ขอเพียงวิ่งไปถึงจุดที่มีผู้คนอยู่หนาแน่น หลินชีเยี่ยก็คงไม่กล้าใช้อาวุธทำลายล้างสูงอย่างจรวดอีก โอกาสที่เขาจะหนีรอดก็เพิ่มมากขึ้นอามามิยะ ฮารูกิเห็นซามุกาวะ สึคาสะจะขี่มอเตอร์ไซค์หนีไปก็ขมวดคิ้ว ร่างกายพลันกลืนหายไปกับสายฝน ไล่ติดตามไปอย่างรวดเร็ว!มอเตอร์ไซค์พุ่งผ่านท้องถนน แล่นผ่านแผงกั้นรถที่แก๊งเงามรณะตั้งเป็นแนวปิดถนนไปราวกับสายฟ้า ท่ามกลางแสงไฟของรถที่สว่างจ้า มุ่งหน้าสู่ความมืดมิดที่อยู่ไกลออกไป!“หืม?”ในวินาทีที่ซามุกาวะ สึคาสะพุ่งผ่านข้างเสิ่นชิงจู่ คนข้างหลังก็เลิกคิ้วเล็กน้อย เขาหันกลับไปมอง สายตาตกอยู่ที่ซามุกาวะ สึคาสะที่กำลังขี่รถหนีไปพลางหรี่ตาลงเขาเปิดประตูรถอย่างไม่ใส่ใจ หยิบปืนสไนเปอร์ออกมาจากใต้เบาะ ยัดกระสุนเข้าไปหนึ่งนัด แล้วค่อยๆ ยกปากกระบอกปืนขึ้นท่ามกลางสายฝน……เสิ่นชิงจู่พ่นควันบุหรี่ออกจากปาก แนบดวงตากั
