ย่างชัดเจนหลินชีเยี่ยและอามามิยะ ฮารูกิสวมชุดยูกาตะลายดอกไม้ ยืนถือร่มสีแดงอยู่ริมแม่น้ำ ชื่นชมเทศกาลดอกไม้ไฟทุกคนรอบข้างต่างจ้องมองดอกไม้ไฟ หลงใหลในความงามของมัน“จริงๆ แล้ว ดอกไม้ไฟนี่ก็สวยดีนะ” หลินชีเยี่ยเอ่ยขึ้น“อืม” อามามิยะ ฮารูกิพยักหน้าเบาๆ “แม้ว่าประเทศนี้จะเน่าเฟะไปแล้ว แต่วัฒนธรรมของพวกเขาก็ยังมีเสน่ห์เฉพาะตัว แต่……สิ่งเหล่านี้ก็เป็นเพียงเปลือกนอกที่สวยงาม เมื่อเปลือกนอกนี้ถูกฉีกทิ้ง เผยให้เห็นแก่นแท้ของอำนาจเทพเจ้า ทุกอย่างก็จะเปลี่ยนไป…”“คุณเคยเห็นสภาพที่เปลือกนอกถูกฉีกทิ้งหรือไง?”“เคย” อามามิยะ ฮารูกิเงียบไปครู่หนึ่ง “” มันน่าเกลียด น่าขยะแขยง น่า……โกรธแค้น”ทั้งสองคนกางร่มยืนดูอยู่ใต้ดอกไม้ไฟอย่างเงียบๆ ต่างจากผู้ชมรอบข้างที่ใบหน้าเปื้อนยิ้ม ในดวงตาของพวกเขาไม่มีความสุข มีเพียงความเวทนาและโศกเศร้าอย่างหนัก…“เทศกาลดอกไม้ไฟนี่ยิ่งใหญ่มากเลยนะ?”ยูรินะถือเนื้อย่างไว้หนึ่งไม้ ยืนอยู่ในฝูงชนที่แออัด พยายามเงยหน้ามองเทศกาลดอกไม้ไฟอย่างยากลำบาก แม้จะเป็นเช่นนั้น ใบหน้าเล็กๆ ก็เต็มไปด้วยความตื่นตะลึงเคียวซูเกะยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะยกเธอขึ้นแล้วให้ขี่บนหลังของตัวเอง “ใช่ไหมล่ะ? ยิ่งใหญ่มากเลยใช่ไหม?”จู่ๆ ยูรินะก็ได้ขึ้นไปขี่หลังของเคียวซูเกะ เธอดูจะเขินอายเล็กน้อย แต่ไม่นานก็ถูกดอกไม้ไฟที่สวยงามตระการตาบนท้องฟ้าดึงดูดความสนใจไป เธอเบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้น“ยูรินะ” เคียวซูเกะพูดข
