ึ้น“คะ?”“วันนี้มีความสุขไหม?”“มีความสุขสิ” ยูรินะเงยหน้ามองดอกไม้ไฟ ยิ้มแล้วพูดว่า “ตั้งแต่มาที่นี่กับพี่ชีเยี่ย ก็มีความสุขตลอดเลย”“ทำไมล่ะ?”ยูรินะครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า “ก็บรรยากาศในคลับมันดีนี่คะ ลุงกับพี่คินก็ใจดีกับฉันมาก แถมยังมีพี่ชีเยี่ยอีก ตอนแรกฉันก็ชอบอาชีพโฮสต์อยู่แล้ว การที่ได้มีโอกาสมาทำงานที่นี่ มันเป็นเรื่องที่น่ายินดีมากเลยนะคะ”“เธอชอบโฮสต์มากเลยเหรอ?”“ใช่ค่ะ เพราะแม่ของฉันชอบมาก ฉันก็เลยค่อยๆ ชอบตามไปด้วย”เคียวซูเกะเงียบไปครู่หนึ่ง “แต่ที่นี่ต้องทำงานทุกวัน ไม่เหนื่อยเหรอ?”“ถึงแม้ว่าจะเหนื่อย แต่ก็มีความสุขและสบายใจดีค่ะ เมื่อเทียบกับตอนที่ต้องหลบซ่อนพวกอันธพาลอยู่ในตู้คอนเทนเนอร์แล้ว ที่นี่เหมือนกับสวรรค์เลยล่ะ!” ยูรินะกางแขนออกอย่างมีความสุขราวกับต้องการโอบกอดท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดอกไม้ไฟเคียวซูเกะมองดูใบหน้าที่ไร้เดียงสาของเธอ ยืนนิ่งอยู่กับที่ราวกับรูปปั้น ไม่นานนัก เขาก็ถามด้วยรอยยิ้มว่า“เธออยากอยู่ที่นี่ตลอดไปไหม?”“อยากค่ะ” ยูรินะตอบอย่างไม่ลังเล แต่ก็พูดต่อว่า “แต่ว่าไม่ได้หรอก คุณย่าสึรุยังรอฉันอยู่ที่โยโกฮาม่า ฉันอยู่ที่นี่นานไม่ได้หรอกค่ะ ไม่อย่างนั้นคุณย่าต้องเหงาแย่”“หรือว่า……เธอจะรับคุณย่ามาอยู่ด้วยกันล่ะ?”ยูรินะอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะครุ่นคิดอย่างจริงจัง ดวงตาของเธอเป็นประกาย!“แบบนั้นก็ดีสิคะ! แต่ว่าลุงเคียวซูเกะจะยินยอมหรือเปล่าคะ?”“อืม ฉั
